nuṇukkam,
n. <நுணுங்கு-.
1. Fineness, minuteness;
நுண்மை.

2. Sharp-ness;
கூர்மை. (யாழ். அக.)

3. Acuteness, acumen, subtlety;
கூரறிவு. நூல்கற்றக் கண்ணு நுணுக்கமொன் றில்லாதார் (நாலடி, 352).

4. Exquisiteness, as of a work;
வேலைத்திறம். வேலை நுணுக்கம்.

5. Comprehensiveness;
பொருளடக்கம். நான்மறை நுணுக்கமும் (உபதேசகா. சிவபுராண. 4).

6. Vibrating note of a . yāḻ;
யாழின் உள்ளோசை. (பிங்.)

7. (Rhet.)
See நுட்பம், 5. (வீர சோ. அலங். 27.)

nuṇukkam-pār-,
v. intr. <நுணுக்கம் +.
To be meticulous, over-scrupulous;
அற்பவிஷயங்களிலும் மிகுகவனமாயிருத்தல். (W.)

nuṇukku-,
5 .v. tr. <நுண்-மை.
1. To make very small, as beads;
நுண்மையாக்குதல்.

2. To powder, pulverise;
பொடி செய்தல்.

3. To pound, grind;
அரைத்தல். நுண்மணல் விராய் நுணுக்குநர் (திருவானைக். திருநீற். 14).

4. To shatter to pieces;
சிதைத்தல். வெகுளி நுணுக்கும் விறலும் (திரிகடு. 40.)

5. To Wirte a small hand;
சிறிதா யெழுதுதல்.

6. To be niggardly , to stint;
உலோபஞ்செய்தல். அவன் மிகவும் கையை நுணுக்குகிறான்.

7. To produce soft notes from the yāḻ;
யாழில் இன்னிசையெழுப்புதல். அதுதன்னை வீணையிலே ஏறிட்டு நுணுக்கினாள் (திவ்.திருநெடுந். 15, 122).

8. To sharpen to a point, as a stick;
கூர்மையாக்குதல். (இலக். அக.)

9. To Sharpen the wits;
புத்தியைக் கூர்மையாக்குதல். புலமை நுணுக்கி (சீவக. 886).

10. To execute minutely or finely, as a work;
நுண்ணிதாக வேலை செய்தல்

nuṇukkeḻuttu,
n. <id. +.
Letter written in a very small hand;
பொடியாக எழுதும் எழுத்து. Colloq.

nuṇukku,
n. <நுணுகு-.
See நுண்மை. (திவா.)
.

nuṇuṅku,
n. < நுணுங்கு-.
Powder;
பொடி. (பிங்.)

nuṇai,
n. <நுணை-.
[M. nuṇa.] Back-biting;
கோட்சொல். Tinn.

nutampu-,
5 v. intr. cf. snn. (J.)
1. To become soft or moist, as soap in water; to be mashy;
நனைந்திளகுதல்.

2. To become damp, as furniture in wet weather;
ஈரமாதல்.

nutal-,
5 v. tr.
1. To denote; to mean, intend;
கருதுதல். பல்லவை நுதலிய வகர விறுபெயர் (தொல். எழுத். 174).

2. To speak, tell;
கூறுதல். நூற்குள் நுதலிய பொருளல்லனவற்றை அதற்குத் தந்துரைத்தலின் தந்துரை (நன். 1, சங்கா.).

3. To bring into being, create;
தோற்றுவித்தல். தேவுபல நுதலி (திவ்.இயற். திருவாசி. 4).

nutal
n. <niṭala.
1, [T. nuduru, K. nosal, M. nutal, Tu. nesalu.] Forehead;
நெற்றி. தன்னைக் கொண்டெ னன்னுத னீவியும் (நற். 28).

2. Eyebrow;
புருவம். (பிங்.)

3. Head, skull;
தலை . குடுமி களைந்த நுதல் (புறநா. 77).

4. Top, upper part;
மேலிடம். தாமரை வாம்பணைந்ததனுதற் கிடந்த வார்செந்நெல் (சீவக. 1442).

nutali-p-pukutal,
n. <நுதல்-+.
(Gram.) A literary device which consists in stating one's theme before dealing with it in detail, one of 32 utti, q. v.;
உத்திழுப்பத்திரண்டனுள் சொல்லப்போகும் விஷயத்தை முதலிற்குறித்துப் பின்விளக்குவதான தந்திரவுத்தி. (நன். 14.)