nākarikar
n. <id.
1. Citizens, townsmen, city folk;
நகரப்பதியோர். (திவா).

2. Persons possessing a kindly feeling for their friends;
கண்ணோட்டமுள்ளவர். நஞ்சு முண்பர் நனி நாகரிகர் (நற். 355).

3. Scholars, learned persons;
பலகலைவல்லோர். நுதிகொ ணாகரிக னென்பான் (சீவக.1110).

4. Skilful persons;
சதுரர். (பிங்).

5. Licentious persons;
காமுகர். (பிங்).

Persons of cultivated taste in art, literature, etc.;
இரசிகர். நம்பர் நம்மில்லம் புகுந்து நின்றாற் நாகரிகர் பெரிது மிளையர் (திவ். பெரியதி. (9, 2, 4).

nākarīka-k-kāraṉ
n. <நாகரீகம்+.
Genteel, accomplished person;
மரியாதை யுள்ளவன். (W.)

nākarīkam
n. <nāgarika.
1. See நாகரீகம்.
.

2. Something new; curiosity;
புதுமை. அந்த நாகரீக வேடிக்கை நான் சொல்லக்கூடுமோ (இராமநா. உயுத். 124).

nākarīkam-viṭu-
v. intr. <id.+.
To speak politely;
மரியாதையாகப் பேசுதல். (யாழ். அக.)

nākaru
n. of. நாகரி.
Common delight of the woods.
See குருக்கத்தி. (மூ. அ.)

nākarucam
n.
See நாகருகம். (சங். அக.)
.

nākarai
n.
A plant;
பூடுவகை. (யாழ். அக.)

nākal
n.
Corr. of நாவல். (சங். அக.)
.

nāka-Liṅkam,
n. <nāga+.
Cannon ball tree having a flower in which the staminal portion curves over the ovary like a cobra's hood, m.tr., Couroupita guianensis;
நாகத்தால் கவிக்கப்பெற்ற இலிங்கம் போன்ற உருவத்தைத் தன்னுட்கொண்ட பூவுள்ள மரவகை. (M. M. 1277.)

nāka-lōkam
n. <nāga+.
The nether region, as the abode of the Nāgas;
பாதலம்., நீ நாகலோகந் தருவழியே சார்க் (கோயிற்பு. பதஞ்சலி. 75).

nākavam
n. <nāgava. (Astron.)
A division of time, the latter half of the new moon day, one of eleven karaṇam, q.v.;.
கரணம் பதினொன்றனுள் ஒன்றாகிய அமாவாசிப் பிற்பகுதி. (விதான. பஞ்சாங். 29, உரை.)

nāka-valli
n. <nāga-vallī.
1. Betel;
வெற்றிலை. (பிங்.)

2. Concluding ceremony of a marriage on the fifth day;
விவாக விறுதியில் ஐந்தாநாள் நடக்குஞ் சடங்கு.

nāka-vācam
n. <nāga+.
1. [T. nāgavāsamu.] Staple of a bolt, as shaped like a snake's head;
நாதாங்கி. (C. G.)

2. A kind of swing with a snake-shaped hold in the front, used for teaching infants to sit up;
குழந்தைகளை உட்காரப்பயிற்றும் நாகம்போன்ற முன்னணைவுள்ள ஊஞ்சல்வகை. Loc.