2. Saltpetre;
வெடியுப்பு. (மூ. அ.)

2. Teacher;
உபாத்தியாயன்.

2. To show great earnestness and determination;
பேரூக்கங்காட்டுதல். அந்தக் காரியத்தில் தீட்சித்திருக்கிறான்.--tr.

To impart spiritual illumination to a disciple by look, touch or teaching, as in a religious initiation by a guru;
நோக்கம், பரிசம், உபதேசமுதலியவற்றால் அருள்புரிந்து குருதீட்சைசெய்வித்தல். (w.)

2. (šaiva.) Initiation of a disciple into the mysteries of the šaiva religion, of three stages, viz., camaya-tīṭcai, vicēṭa-tīṭcai, nirvāṇa-tīṭcai;
சமயதீட்சை, விசேடதீட்சை., நிர்வாணதீட்சை என்று முத்திறப்பட்ட சைவசமயச் சடங்குகள்.

3. (šaiva.) Ways of religious initiation and purification of disciples by a guru, of seven kinds, viz., nayaṉa-tīṭcai, parica-tīṭcai, māṉaca-tīṭcai, vācaka-tīṭcai, cāttira-tīṭcai, yōka-tīṭcai, auttiri-tīṭcai;
நயன தீட்சை, பரிசதீட்சை, மானசதீட்சை, வாசகதீட்சை, சாத்திரதீட்சை, யோகதீட்சை, ஔத்திரிதீட்சை என்ற எழுவகையான சைவசமயச் சடங்குகள். (சைவச. ஆசாரி. 65, உரை.)

4. Allowing the hair to grow for a specified period, as after marriage, during wife's pregnancy, etc.;
குறித்த காலத்தின் முடிவு வரை மயிர்வளர்க்கை.