aḻaṟ-puṇ
n. <அழல்+.
Inflamed ulcer;
சிவந்து இரத்தம் வடியும் புண். (இங்.வை.)

aḻaṟṟaṭam
n. <id.+.
Vessel containing fire for warming;
தீக்காய் கலம். அழற்றடம் புரையு மருஞ்சுரம். (திருக்கோ.202, கொளு.)

aḻaṟṟu-
5 v.tr. caus. of அழல்-.
To burn, scorch, heat, cauterise, cause smarting as a burn, or a caustic or a poison, to inflame, irritate;
வெம்மைசெய்தல். அழற்றிய பல்கதிர் (கந்தபு.திருப்பர.6.)

aḻaṉ
prob. அழி1-.
1. Corpse, carcase;
பிணம். (தொல்.எழுத்.354).

2. Evil spirit;
பேய். (பிங்.)

aḻaṉam
n. <அழல்-.
1. Heat;
வெம்மை. (பிங்).

2. Fire;
தீ. (பிங்.)

aḻaṉiṟa-k-kaṭavuḷ
n. <அழல்+நிறம்+.
Siva, having the hue of fire;
சிவபிரான். ஆலவாயி னழனிறக் கடவுள் (இறை, 1, பக்.6.)

aḻāntai
n. <அழான்தந்தை.
Father of Aḻān;
அழானுக்குத் தந்தை. (தொல்.எழுத்.348, உரை.)

aḻi-
4 v.intr. [K. M. aḻi.]
1. To perish, to be ruined;
நாசமாதல்.

2. To decay, to be mutilated;
சிதைவுறுதல். ஆரவண்டலழியும் (நைடத.கைக்கி.10).

3. To fail, to be frustrated;
தவறுதல். நீயுரைத்த தொன்று மழிந்திலது. (கம்பரா.பிராட்டி.30).

4. To become unsettled, to lose standing;
நிலைகெடுதல். அழிந்த குடி.

5. To be defeated;
தோற்றல். வாதி லழிந் தெழுந்த (தேவா.859, 3).

6. To melt with love;
மனம் உருகுதல்.

7. To suffer, to be troubled;
வருந்துதல். சூணயத் திறத்தாற் சோர்வுகண் டழியினும் (தொல்.பொ.150).

8. To be disheartened;
மனம் உடைதல். இதற்கு உள்ளழியேல் (கம்பரா.நகர்நீங்கு.18).

9. To swell, increase;
பெருகுதல். அழியும் புன லஞ்சன மாநதியே (சீவக.1193).

10. To sympathise with;
பரிவுகூர்தல். புணர்ந்த நெஞ்சமொ டழிந்தெதிர் கூறி விடுப்பினும் (தொல்.பொ.40).

11. To be spent, used up, sold out, exhausted;
செலவாதல். என்னிடமிருந்த சரக்கெல்லாம் அழிந்து விட்டது.

aḻi
n. <அழி1-.
1. Ruin, destruction;
கேடு. அழிவந்த செய்யினும் (குறள்.807).

2. Straw;
வைக்கோல். உழுத நோன்பக டழிதின் றாங்கு (புறநா.125).

3. Crib for straw;
வைகோலிடுங் கிராதி. மாட்டுக்கு அழியில் வைக்கோல் இருக்கிறதா? cf. அளி.

4. Lattice;
கிராதி. cf. அளி.

5. Pity;
இரக்கம். அழிவரப் பாடிவருநரும் (புறநா.158).

aḻi-kaṭai
n. <id.+.
The worst;
அறக்கெட்டது. Colloq.

aḻi-kāli
n. <id.+.
Spend-thrift, extravagant person;
வீண்செலவு செய்வோன். Colloq.