சென்னைப் பல்கலைக்கழகத் தமிழ்ப் பேரகராதி - பக்கம் 1471
Word
English & Tamil Meaning (பொருள்)
சினைவினை
ciṉai-viṉai,n. <id. +. (Gram.)Verb relating to part of the whole, dist. fr. mutal-viṉai, as கால் முறிந்தது;
உறுப்புணர்த்தும் பெயரின் தொழிலைக் காட்டும் வினைச்சொல். (புறநா. 9,உரை.)
சிஷ்டமி
ciṣṭam,n. <šiṣṭa.Blance, remainder;
மீதி.Nā.
சிஷ்டர்
ciṣṭar,n. <šiṣṭa.See சிட்டர்.
.
சிஷ்டாசாரம்
ciṣṭācāram,n. <šiṣṭācāra.Established line of conduct or usage of the virtuous, as an authority in the absence of šruti and Smrti;
பெரியோர் கையாண்ட வழக்கம்.
சிஷ்யபரம்பரை
ciṣya-paramparai,n. <šiṣya+.Succession of discipleship;
வழிவழியாக வரும் சிஷ்யர்களின் தொடர்ச்சி.
சிஷ்யன்
ciṣyaṉ,n. <šiṣya.Disciple, pupil;
மாணாக்கன்.
சிஷ்யார்ச்சிதம்
ciṣyārccitam,n. <id. + ārjita.Offering procured by disciples for their guru;
சிஷ்யரால் குருவின்பொருட்டுச் சம்பாதிக்கப்பட்ட பொருள்.
சிக்ஷாக்கிரமபாடசாலை
cikṣā-k-kirama-pāṭacālai,n. <šikṣā+krama+.Normal school;
கற்பிக்கும் முறைகளைப் பயிற்றும் பள்ளிக் கூடம். Nā.
சிக்ஷாவிரதம்
cikṣā-viratam,n. <id. +.One of the three main austere observances of the Jains, the other two being aṉu-viratam and kuṇa-viratam;
சைனரது முக்கிய விரதங்கள் முன்றனுள் ஒன்று. (சிலப்.10, 181, உரை.)
சிக்ஷி
-
த்தல்
cikṣi-,11 v. tr. <šikṣ.To punish;
தண்டித்தல். Colloq.
சிக்ஷை
cikṣai,n. <šikṣā.1.Instruction, training;
பயிற்சி.
2. Dicipline;
ஒழுங்கு. Loc.
3. Punishment;
தண்டனை. Colloq.
4. Vedic phonetics.See சிட்சை.
.
சீ
1
cī..The compound of ச் and ஈ.
.
சீ
2
cī.n [K. Tu. kīvu.]1. Pus;
சீழ். சீ.பார்ந் தீமொய்த்து (திருவாச. 25,3).
2. Mucous matter, as of the nose;
சளி. குமிழ்மூக் குவைகாணுமிழ்சீ யொழுக்குவ (மணி.20, 48).
சீ
3
cīint. [K. M. Tu. cī.].An exclamation of contempt, disgust, repudiation;
இகழ்ச்சி வெறுப்புக்களின் குறிப்பு.-n.
Disdain, spurn;
அலட்சியம். சீயேது மில்லாதென் செய்பணிகள் கொண்டருளும் (திருவாச.10, 12).
சீ
-
த்தல்
cī-,11 v. tr.1. cf. šr. [M. cī.] To scratch, as fowls; to tear up earth, as pigs; to scrape;
கீறிக் கிளறுதல்.
2. of. šr. To sweep off, brush away, wipe off;
துடைத்தல். மென்பூஞ் செம்மலொடு நன்கலஞ் சீப்ப (மதுரைக். 685).
3. of. šr. [K. sī.] To expel, remove, root out;
போக்குதல். இருள் சீக்குஞ் சுடரேபோல் (கலித். 100, 24).
4. To cleanse, purity;
தூயதாக்குதல். (சூடா.)
5. of. siv. To sharpen;
கூர்மையாகச் சீவுதல். கணிச்சிபோற் கோடு சீஇ (கலித். 101).
சீ
cī,< šrī. n.1. Lakṣmī;
இலக்குமி. சீதனங்கோடு புயங்கை கொண்டார் (கந்தரந். 8).
2. Light, brilliancy;
ஒளி. சீவனசத்துருச் செய்யாள் (கந்தரந். 69).--part.
3. An honorific prefix added to the names of deities, eminent persons and scared objects;
சிறப்புக்குறிக்கும் ஓர் அடைமொழி. சீராமன், சீபாதம்.
சீக்கட்டு
-
த்தல்
cī-k-kaṭṭu-,v. intr. <சீ2+.To suppurate;
சீழ்பிடித்தல்.
சீக்கல்
1
cīkkal,n. [K. siḷḷu.]Whistle, See சீழ்க்கை.(யாழ்.அக.)
.
சீக்கல்
2
cīkkal,n.Lateritie;
கல்வகை. Nā.
சீக்காச்சா
cī-k-kāccā,n.A variety of snake gourd.See நாய்ப்புடல். (மலை.)
.
சீக்காது
cīkkātu,n. <சீ2+.Otitis;
சீழ் பிடித்த காது. (M. L.)
சீக்காய்
1
cīkkāy,n. < சீழ்க்கை.Whistle.See சீழ்க்கை. (J.)
.
சீக்காய்
2
cīkkāy,n.Unripe palmyra fruit;
பழுக்காத பனங்காய். (J.)
சீக்காய்
3
cīkkāy,n. <சிகை+காய். [T.sīkāya, K. sīgēkāyi, M. cīkākāy.]See சீயக்காய்.Loc.
.
சீக்காய்ச்சி
cīkkāycci,n. <சீக்காய்2.Woman with a sallow countenance;
வெளிறினமுகமுள்ளவள்.
சீக்காய்நிறம்
cīkkāy-niṟam,n. <id. +.Dull green colour;
வெளிறின நிறம். (யாழ். அக.)
சீக்காயன்
cīkkāyaṉ,n. <id.Man with a sallow countenance, like the unripe palmyra fruit;
வெளிறின முகமுள்ளவன். (J.)
சீக்காளி
cīkkāli,n. <E. sick + ஆளி.Sick person, invalid;
நோயாளி.
சீக்கிரகாரன்
cīkkira-kāraṉ,n. <šighra+.Man of prompt action, hasty man;
விரைந்து காரியம் நடத்துபவன். (W.)
தேடல் தொடர்பான தகவல்கள்:
பக்கம் 1471 - Chennai Univercity Tamil Lexicon Dictionary - சென்னைப் பல்கலைக்கழகத் தமிழ்ப் பேரகராதி - Tamil-English Dictionary - தமிழ்-ஆங்கில அகராதிகள், cīkkāy, சீக்காய், viratam, த்தல், nā, சீழ்க்கை, whistle, unripe, யாழ், palmyra, வெளிறின, sick, countenance, sallow, fruit, cīkkal, கந்தரந், šiṣya, cikṣā, šiṣṭa, part, viṉai, šikṣā, colloq, பொருள், கலித், திருவாச, சீழ், சீக்கல்
கலைக் களஞ்சியம்
