koḷ-vaṉai,
n. <கொள்- + perh. வினை.
1. Buying; borrowing; taking, receiving;
கொள்ளுகை. Colloq.

2. Taking in marriage;
பெண் கொள்ளுகை.

koḷ-vilai,
n. <கொள்- +.
See கொள்முதல். Colloq.
.

koḷ-viṉai,
n.
See கொள்வனை. Colloq.
.

koḷḷa,
<id. adv.
1. More, further on;
இன்னும் கொள்ளக்கொடு. (J.)

2. As much as required, in abundance;
நிரம்ப. உணவு கொள்ளக் கிடைத்தது.--v. pple.

3. An auxiliary used, for the sake of emphasis, along with another verbal participle denoting reason or time;
காரணப்பொருளிலேனும் காலப்பொருளிலேனுமுள்ள செயவெனெச்சத்துடன் கூடிவருந் துணைவினை. நான் போகக்கொள்ளக் காரியம் நடந்தது. நான் வரக்கொள்ள மழைபெய்தது. (W.)

koḷḷa-p-paṭu-,
v. <கொள்-+. tr.
To take to heart;
மனத்துக்கொள்ளுதல். கொள்ளப்படாது மறப்ப தறிவிலென் கூற்றுக்களே (திருக்கோ. 87).--intr.

1. To be held in esteem;
நன்கு மதிக்கப்படுதல். கொளப்பட்டே மென்றெண்ணி (குறள். 699)

2. To be approved;
அங்கீர்கரிக்கப்படுதல்.

koḷḷaṟ-pāṭu,
n. <id. +.
Respectability, worthiness;
மேன்மை. (J.)

koḷḷā-koḷḷai,
n. Redupl. of கொள்ளை.
Superabundance, plenty;
மிகுதி. (J.)

koḷḷāmai,
n. <id. + id. (W.)
1. Excessiveness, pre-eminence in good or evil;
மிகை.

2. Disagreement, discordance, enmity;
பகை.

koḷḷi,
n. prob. id.
1. [K. M. Tu. koḷḷ.] See
கொள்ளிக்கட்டை. புனவர் கொள்ளியில் (ஐங்குறு. 295).

2. Fire;
நெருப்பு. கைக்கொள்கொள்ளியர் (நெடுநல். 8).

3. Jealous, quick-tempered person;
பொறாமையும் முன்கோபமுமுள்ளவன்.

4. One who kindles strife;
கலகம் மூட்டுபவன். Loc.

5. Son;
மகன்.

6. Buffalo-tongue milk-hedge. See
எருமைநாக்கி. (மலை.)

koḷḷi-k-kaṭ-ṭai-t-tēkku,
n.
Woolly-leaved firebrand teak. See
பீநாறி. (L.)

koḷḷi-k-karappāṉ,
n. <id. +.
A skin disease of children characterised by the development of blebs upon different parts of the body, Pemphigus;
குழந்தைகட்கு வரும் கரப்பான்வகை.

koḷḷi-k-kāl,
n. <id. +.
1. The defect of a horse in having one of its legs white;
ஒற்றைக்கால் வெளுத்திருத்தலாகிய குதிரைக் குற்றம். நஞ்சபாதங் கொள்ளிக்கால் வெள்ளிக்கண் (திருவாத. பு. குதிரையிட். 35).

2. Unlucky foot;
துரதிருஷ்டமுடைய கால். அவன் கொள்ளிக்காலுள்ளவன்.

koḷḷi-coruku-,
v. intr. <id.+.
1. to insert a firebrand, as an incendiary, in the roof of ahouse;
தீவைத்தல். (J.)

2. To cause or bring about another's ruin;
கேடுசெய்தல். (W.)