| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
விறிசு
|
ஒரு வாணவகை .
|
|
விறிசுவிடுதல்
|
விறிசுவாணத்தை மேலெழவிடுதல் ; பொய்யுரைகட்டிப் பேசுதல் .
|
|
விறுவிறுத்தல்
|
மேற்பூச்சு உலர்ந்ததனால் விறுவிறென் றிழுத்தல் ; காரம் உறைத்தல் ; சினம் பொங்குதல் ; விரைதல் ; புண் குத்தெடுத்தல் .
|
|
விறுவிறுப்பு
|
மேற்பூச்சு உலர்ந்ததனால் விறுவிறுவென்று இழுக்கை ; மிகுசினம் ; சுறுசுறுப்பு ; உறைப்பு ; புண் முதலியன குத்தெடுக்கை .
|
|
விறுவிறெனல்
|
விறுவிறென்றிழுத்தற்குறிப்பு ; உறைத்தற்குறிப்பு ; குத்தற்குறிப்பு ; சினத்தற்குறிப்பு ; விரைவுக்குறிப்பு .
|
|
விறைத்தல்
|
மரத்துப்போதல் ; குளிர் முதலியவற்றால் நடுங்குதல் ; திகைத்தல் ; திமிர்கொள்ளல் .
|
|
விறைப்பு
|
விறைத்துப்போகை ; நடுக்கம் ; திகைப்பு ; செருக்குக்காட்டுகை .
|
|
வின்மை
|
விற்றொழில் ; வில்வன்மை .
|
|
வின்னப்படுதல்
|
சிதைதல் ; காயப்படுதல் ; பின்னப்படுதல் .
|
|
வின்னம்
|
மாறுபாடு ; வேறுபாடு ; சிதைவு ; பிளவு ; உறுப்புக்கோணல் ; தடை ; கேடு .
|
|
வின்னாண்
|
வில்லை வளைத்துப் பூட்டுங் கயிறு .
|
|
வின்னியாசம்
|
வைக்கை ; பேச்சுத்திறமை ; அம்புதொடுக்கை .
|
|
வினகம்
|
சேங்கொட்டைமரம் .
|
|
வினயம்
|
செய்தொழில் ; வஞ்சகம் ; வஞ்சக வேலைப்பாடு ; சூழ்ச்சி ; கொடுஞ்செயல் ; வணக்கவொடுக்கம் ; அடக்கம் ; காண்க : தேவபாணி .
|
|
வினவுதல்
|
உசாவுதல் ; விசாரணை செய்தல் ; பிறர்சொல்லக் கேட்டல் ; கேள்விப்படுதல் ; நினைதல் .
|
|
வினவுநர்
|
உசாவுவோர் ; செவியேற்பவர் .
|
|
வினா
|
கேள்வி ; சொல் ; விவேகம் ; நினைவு ; கவனிப்பு ; அன்றி ; இலக்கண நூல்களில் கூறப்படும் கேள்விகள் .
|
|
வினாசம்
|
கேடு .
|
|
வினாதல்
|
காண்க : வினவுதல் .
|
|
வினாதலிறை
|
வினாவடிவமான பதில் .
|
|
வினாப்பெயர்
|
வினாவெழுத்தினடியாகப் பிறந்த பெயர்ச்சொல் .
|
|
வினாபூதகற்பனை
|
தெளிவில்லாத நீதி வாக்கியம் .
|
|
வினாயகத்தாளம்
|
நாட்டியத் தொடக்கத்தில் விநாயகர்துதி பாடற்குக் கொட்டும் தாள விசேடம் .
|
|
வினாவழு
|
வினாவைப் பொருளியைபில்லாதபடி வழங்குகை .
|
|
வினாவழுவமைதி
|
வினாவழுவை ஆமென்று அமைத்துக்கொள்வது .
|
|
வினாவறிதல்
|
அறியுந்திறமை உண்டாதல் .
|
|
வினாவிடை
|
வினாவடிவான விடைவகை ; கேள்வியும் பதிலும் ; வினாவும் விடையுமாக அமைந்த நூல் .
|
|
வினாவுதல்
|
காண்க : வினவுதல் .
|
|
வினாவுள்ளவன்
|
நிதானபுத்தியுள்ளவன் .
|
|
வினாவெழுத்து
|
சொல்லின் முதலில் அல்லது இறுதியில் வந்து வினாப்பொருள் தரும் எழுத்துகளான எ , யா , ஆ , ஓ , ஏ என்பன .
|
|
வினிதை
|
அயோத்தி .
|
|
வினியோகக்காரன்
|
கொடையாளன் .
|
|
வினியோகம்
|
செலவிடுகை ; பகிர்ந்துகொடுத்தல் ; பயன்பாடு ; ஆலயத்தில் பிரசாதம் வழங்குகை .
|
|
வினை
|
தொழில் ; நல்வினை தீவினை என இருவகைப்பட்ட முன்னைவினை ; வினைச்சொல் ; செய்தற்குரியது ; பரிகாரச்செயல் ; முயற்சி ; போர் ; வஞ்சகம் ; தந்திரம் ; கருத்து ; தொந்தரவு ; சீழ் ; இரண்டைக் குறிக்கும் குழூஉக்குறி .
|
|
வினைக்கட்டு
|
கன்மபந்தம் .
|
|
வினைக்களம்
|
போர்க்களம் .
|
|
வினைக்கீடு
|
செய்த வினையின் பயன் .
|
|
வினைக்குறிப்பு
|
குறிப்புவினை .
|
|
வினைக்குறிப்புமுற்று
|
குறிப்புவினைமுற்றாய் வருவது .
|
|
வினைக்கேடன்
|
முன்னை வினையை ஒழிப்பவன் ; வேலையைத் தடைசெய்து கெடுப்போன் .
|
|
வினைக்கேடு
|
வீணானது ; செயலறுகை ; தாமதம் .
|
|
வினைச்செவ்வெண்
|
தொடர்ந்துவரும் வினையெச்சங்களில் எண்ணிடைச்சொல் தொக்கு வருவது .
|
|
வினைச்சொல்
|
பொருளின் புடைபெயர்ச்சியைத் தெரிவிக்கும் சொல் .
|
|
வினைசெயல்வகை
|
வினையைச் செய்யுந் திறம் .
|
|
வினைஞர்
|
தொழில் செய்வோர் ; மருதநில மக்கள் ; கம்மாளர் ; கூத்தர் ; வணிகர் ; வேளாளர் .
|
|
வினைத்தலை
|
போர்க்களம் .
|
|
வினைத்திட்பம்
|
தொழில்செய்வதில் மனவலிமை .
|
|
வினைத்திரிசொல்
|
திரிந்த வினைச்சொல் ; வழக்கிலின்றி அரிதிற் பொருளுணர்தற்குரிய வினைச்சொல் .
|
|
வினைத்தூய்மை
|
செயலின் தூய்மை .
|
|
வினைத்தொகை
|
காலங்கரந்த பெயரெச்சத் தொடர் .
|