| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
விஞ்சனம்
|
அடையாளம் ; கறி .
|
|
விஞ்சுதல்
|
மிகுதல் ; மேலாதல் ; மிஞ்சுதல் .
|
|
விஞ்சை
|
கல்வி ; மாயவித்தை ; கலை ; இறையறிவு ; அறிவு ; மந்திரம் ; வித்தியாதரர் உலகு .
|
|
விஞ்சைமகள்
|
வித்தியாதரப்பெண் .
|
|
விஞ்சையர்
|
பதினெண்கணத்துள் ஒரு சாரார் .
|
|
விஞ்சையன்
|
புலவன் ; வித்தையையுடையவன் ; வித்தியாதரன் .
|
|
விஞ்ஞாதம்
|
அறியப்பட்டது ; மேலாய அறிவு .
|
|
விஞ்ஞானகலர்
|
ஆணவமலம் மட்டும் உள்ள ஆன்மாக்கள் .
|
|
விஞ்ஞானம்
|
அறிவியல் ; உண்மை அறிவு ; பேரறிவு , சிவபிரானது அறிவாற்றல் .
|
|
விஞ்ஞானமயகோசம்
|
அறிவுமயமாய் உள்ள உறை .
|
|
விஞ்ஞானவாதி
|
அறிவு மாத்திரமேயுள்ளது என்று கூறும் யோகாசாரன் .
|
|
விஞ்ஞானாகலர்
|
காண்க : விஞ்ஞானகலர் .
|
|
விஞ்ஞை
|
காண்க : விஞ்சை .
|
|
விட்கம்பம்
|
வித்தாரம் ; யோகம் இருபத்தேழனுள் ஒன்று ; நாடகவுறுப்புகளுள் ஒன்று ; வட்டத்தின் குறுக்களவு .
|
|
விட்சேபம்
|
கலக்கம் ; அச்சம் ; எறிகை ; ஒடுங்கி விரியும் சத்தி ; கூத்துகை ; வானமண்டலத்து அட்சரேகை .
|
|
விட்டகுறை
|
முன்பிறப்பில் பயின்று விட்டதன் குறை .
|
|
விட்டபட்டினி
|
தொடர்ந்து பலநாள் கிடக்கும் பட்டினி .
|
|
விட்டபிறப்பு
|
சென்ற பிறப்பு .
|
|
விட்டம்
|
வட்டக் குறுக்களவு ; குறுக்காக இடப்பட்டது ; உத்திரம் ; உடல் ; அவிட்டநாள் .
|
|
விட்டரம்
|
தவத்தோர் பீடம் ; இருப்பிடம் ; மரம் ; கொள்கலம் ; ஒருபிடித் தருப்பைப்புல் .
|
|
விட்டரி
|
அகத்திமரம் .
|
|
விட்டல்
|
விடுதல் .
|
|
விட்டலக்கணை
|
காண்க : விட்டவாகுபெயர் .
|
|
விட்டவர்
|
பகைவர் ; துறந்தோர் .
|
|
விட்டவாகுபெயர்
|
இலக்கணை மூன்றனுள் சொல்லப்பட்ட சொல்லின் பொருளை இயைபின்மையால் கைவிட்டு அச்சொல்லிற்கு வேறுபொருள் கொள்ளுமாறு நிற்பது .
|
|
விட்டவாசல்
|
சிறப்புக்காலங்களில் அரசர் முதலியோர் சென்றுவரும் கோயிலின் தனிவாயில் .
|
|
விட்டார்த்தம்
|
பாதிவிட்டம் .
|
|
விட்டாற்றி
|
இளைப்பாறுகை .
|
|
விட்டி
|
கோழி ; முன்தள்ளிய வயிறு ; சிறுமரவகை .
|
|
விட்டிகை
|
விட்டில் .
|
|
விட்டிசை
|
அசையுள் எழுத்து முதலியன பிரிந்திசைக்கை ; பாட்டில்வருந் தனிச்சொல் .
|
|
விட்டிசைத்தல்
|
அசைமுதலியன பிரிந்திசைத்தல் .
|
|
விட்டித்தல்
|
மலங்கழித்தல் .
|
|
விட்டிருத்தல்
|
பகைமேற் சென்றோர் பாசறையில் தங்குதல் .
|
|
விட்டில்
|
வெட்டுக்கிளி ; சிறு பூச்சிவகை ; கொலை ; பிராய்மரம் ; நீண்ட மரவகை .
|
|
விட்டு
|
திருமால் ; வானம் .
|
|
விட்டுக்கொடுத்தல்
|
காட்டிக்கொடுத்தல் ; கூட்டிக்கொடுத்தல் ; இணக்கங் காட்டுதல் ; பிறனைக் கருவியாகக்கொண்டு ஒரு செயலை அறிதல் ; அடிப்பதற்குப் பந்தயத் தேங்காய் உருட்டிவிடுதல் .
|
|
விட்டுச்சொல்லுதல்
|
மனத்திலுள்ளதை வெளியிட்டுக் கூறுதல் .
|
|
விட்டுசித்தர்
|
பெரியாழ்வார் .
|
|
விட்டுணு
|
திருமால் ; எங்கும் நிறைந்தவன் ; பன்னிரு ஆதித்தருள் ஒருவர் .
|
|
விட்டுணுக்கரந்தை
|
ஒரு செடிவகை .
|
|
விட்டுணுப்பிரியம்
|
காண்க : துளசி .
|
|
விட்டுணுபதம்
|
வானம் ; வைகுண்டம் ; காண்க : திருப்பாற்கடல் .
|
|
விட்டுணுவல்லபை
|
திருமகள் .
|
|
விட்டுப்பாடுதல்
|
குரலை அடக்காது முழுக்குரலுடன் பாடுதல் .
|
|
விட்டுப்பிடித்தல்
|
ஒரு செயலைச் சிறுதுகாலம் விட்டிருந்து மீண்டுந் தொடங்குதல் ; கண்டிக்காமற் சிறிது இடங்கொடுத்தல் ; சற்றுப்பொறுத்து மறுபடியும் தொடர்தல் ; துளைக்கருவியை விரலால் தடவி வாசித்தல் .
|
|
விட்டுப்போதல்
|
நீங்கிவிடுதல் ; மிக்க நோவாயிருத்தல் .
|
|
விட்டும்விடாத இலக்கணை
|
இலக்கணை மூன்றனுள் ஒன்று .
|
|
விட்டுரைத்தல்
|
காண்க : விட்டுச்சொல்லுதல் .
|
|
விட்டுவிடுதல்
|
பிடிப்புவிடுதல் ; விலகிவிடுதல் .
|
|
விட்டுவிளங்குதல்
|
நன்றாக ஒளிவிடல் .
|
|
விட்டெறிதல்
|
தூரவிழும்படி எறிதல் ; நீக்குதல் .
|
|
விட்டேற்றி
|
சுற்றத்தினின்றும் நட்பினின்றும் நீங்கிப் பிறரையும் அவ்வண்ணம் செய்விப்போன் ; தொடர்பற்றவன்(ர்) .
|
|
விட்டேறு
|
எறிகோல் ; வேல் ; இகழ்ச்சிச்சொல் .
|
|
விட்டை
|
விலங்குகளின் மலம் .
|
|
விட்புலம்
|
மேலுலகம் .
|
|
விட
|
மிகவும் ; காட்டிலும் .
|
|
விடக்கு
|
இறைச்சி ; பிணம் .
|
|
விடக்கோள்
|
குளிகன் .
|
|
விடகண்டன்
|
சிவன் .
|
|
விடகாரி
|
நச்சகற்றும் மருத்துவன் .
|