| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
மான்றார்
|
புத்திமயங்கியவர் .
|
|
மான்றோல்
|
மானின் தோல் .
|
|
மான
|
ஓர் உவமவுருபு .
|
|
மானக்கவரி
|
சாமரை ; கவரிமான் .
|
|
மானக்குருடன்
|
முழுக்குருடன் .
|
|
மானக்குறை
|
பெருமைக்கேடு .
|
|
மானக்கேடு
|
பெருமைக்கேடு .
|
|
மானகவசன்
|
மானத்தையே கவசமாகத் தரித்தோன் .
|
|
மானகீனன்
|
மானங்கெட்டவன் .
|
|
மானங்காத்தல்
|
ஒருவன் அல்லது ஒருத்தியின் மானத்தைப் பேணுதல் .
|
|
மானசம்
|
மானத்தொடர்பானது ; கருத்து ; மனம் ; ஒரு புண்ணியதீர்த்தம் .
|
|
மானசி
|
உமை .
|
|
மானசிகம்
|
மனத்தாற் செய்யுந் தவம் .
|
|
மானசூத்திரம்
|
அரைஞாண் .
|
|
மானத்தாழ்ச்சி
|
காண்க : மானக்கேடு .
|
|
மானதக்காட்சி
|
ஆன்மா புத்தி தத்துவத்தில் நின்று சவிகற்பமாய் அறியும் அறிவு .
|
|
மானதபூசை
|
மனப்பாவனையால் வழிபடுதல் .
|
|
மானதம்
|
மனத்தால் மந்திரம் நினைத்தல் ; பாவனை ; மனம் ; ஒரு புண்ணியதீர்த்தம் .
|
|
மானதன்
|
பகைவரது மானத்தை அழிப்பவனான அரசன் ; மனத்தினின்று தோன்றியவன் .
|
|
மானதுங்கன்
|
மானமிக்கவன் .
|
|
மானபங்கம்
|
மானக்குறைவு .
|
|
மானபரன்
|
தன்மதிப்புள்ளோன் ; அரசர் சிலர் பூண்ட பட்டப்பெயர் .
|
|
மானம்
|
மதிப்புடைமை ; கற்பு ; பெருமை ; புலவி ; வலிமை ; வஞ்சினம் ; கணிப்பு ; அளவு கருவி ; ஒப்புமை ; அளவை ; அன்பு ; பற்று ; இகழ்ச்சி ; வெட்கம் ; குற்றம் ; வானூர்தி ; கோயில் விமானம் ; மண்டபம் ; கத்தூரி ; சவ்வாது ; வானம் ; ஒரு தொழிற்பெயர் விகுதி ; ஓர் இடைச்சொல் .
|
|
மானம்பார்த்தபூமி
|
மழைநீரை நம்பிப் பயிரிடப்படும் நிலம் .
|
|
மானமரியாதை
|
மதிப்பு , சிறப்பு .
|
|
மானமா
|
காண்க : கவரிமான் .
|
|
மானமுறுதல்
|
பார்த்தல் .
|
|
மானமூடுதல்
|
உடை முதலியவற்றால் உடலை மறைத்து மானங்காத்தல் .
|
|
மானரந்தரி
|
நாழிகைவட்டில் .
|
|
மானரியம்
|
விந்தையானது .
|
|
மானல்
|
ஒப்பு ; ஐயுறுதல் ; நாணம் ; மயக்கம் .
|
|
மானவர்
|
மாந்தர் .
|
|
மானவன்
|
மனிதன் ; பெருமையுடையோன் ; அரசன் ; படைத்தலைவன் ; வீரன் .
|
|
மானவாரி
|
காண்க : மானம்பார்த்தபூமி ; மழை பெய்து விளையும் விளைச்சல் ; ஒரு நெல்வகை .
|
|
மானவாரிநிலம்
|
காண்க : மானம்பார்த்தபூமி .
|
|
மானவிலங்கு
|
காண்க : மானமா .
|
|
மானவிறல்வேள்
|
முற்காலத்துச் சிற்றரசர் சிலருக்கு வழங்கிய பட்டபெயர் .
|
|
மானவீனம்
|
காண்க : மானக்கேடு .
|
|
மானவு
|
தெளிவு .
|
|
மானன்
|
தலைவன் ; மூடன் ; வேடன் ; மதிப்புள்ளவன் .
|
|
மானா
|
பாட்டன் ; தகப்பன் .
|
|
மானாகம்
|
காண்க : பெருநாரை .
|
|
மானாங்காணி
|
யோசனையின்மை ; ஒழுங்கீனம் .
|
|
மானாபரணன்
|
மானமாகிய அணிகலனை அணியாக அணிந்தவன் .
|
|
மானார்
|
பெண்டிர் ; பகைவர் .
|
|
மானாவாரி
|
மனப்போக்கு ; ஒரு விளைச்சல் ; விழிப்பின்மை ; மழைபெய்து விளையும் விளைச்சல் .
|
|
மானாவி
|
நவராத்திரி விழா ; காண்க : மானாவிச்சோலை .
|
|
மானாவிச்சோலை
|
ஒன்பான் இரவு (நவராத்திரி) விழாவில் அமைக்கும் அலங்காரச் சோலை .
|
|
மானாள்
|
காண்க : மானுடத்தி .
|
|
மானி
|
மதிப்புள்ளவர் ; செருக்குடையவர் ; மங்கையர்க்கரசியார் ; மாமன் .
|
|
மானிகை
|
சாராயம் .
|
|
மானிடச்சட்டை
|
தெய்வந்தாங்கும் மானிட வடிவம் .
|
|
மானிடசாதி
|
மக்கட்பிறப்பு ; காண்க : மானிடம் .
|
|
மானிடசென்மம்
|
மக்கட்பிறப்பு ; காண்க : மானிடம் .
|
|
மானிடத்தன்
|
மானை இடக்கையில் ஏந்தியவனாகிய சிவபிரான் .
|
|
மானிடத்தன்மன்
|
குபேரன் .
|
|
மானிடம்
|
மக்கள்தொகுதி ; மனிதன் .
|
|
மானிடமேந்தி
|
காண்க : மானிடத்தன் .
|
|
மானிடவன்
|
காண்க : மானுடவன் .
|
|
மானிடவேள்வி
|
விருந்தினரைப் போற்றுதல் .
|
|
மானிடன்
|
மனிதன் ; காண்க : மானிடத்தன் .
|
|
மானித்தல்
|
நாணுதல் ; செருக்குக்கொள்ளுதல் ; பெருமைப்படுத்துதல் .
|
|
மானிதம்
|
சிறப்பு .
|
|
மானிதை
|
சிறப்பு .
|
|
மானியக்காரன்
|
சொந்தநிலக்காரன் .
|
|
மானியம்
|
இறையிலி நிலம் ; அளவிடுகை ; நிலத்தின் தீர்வையை இனாமாகப் பெறும் உரிமை .
|
|
மானினி
|
பெண் .
|
|
மானுடத்தி
|
பெண் .
|
கலைக் களஞ்சியம்
