| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
மதமத்தம்
|
ஒரு செடிவகை .
|
|
மதமத்தன்
|
மதத்தினால் மயங்கிக் கிடப்போன் .
|
|
மதமத்தை
|
ஒரு செடிவகை .
|
|
மதமதக்கத்தாழி
|
முதுமக்கட்டாழி .
|
|
மதமதப்பு
|
உணர்ச்சியின்மை ; திமிர் ; செழிப்பு .
|
|
மதமதர்த்தல்
|
களிப்பு மிகுதல் .
|
|
மதமதெனல்
|
மதமுறுதற்குறிப்பு ; உடல் உறுப்பு மரத்துப்போதற்குறிப்பு ; செழித்து வளர்தற்குறிப்பு ; நீர் குடிக்கும்போதுண்டாகும் ஒலிக்குறிப்பு ; விரைவுக்குறிப்பு .
|
|
மதமலை
|
யானை .
|
|
மதமொய்
|
யானை .
|
|
மதர்
|
மிகுதி ; செருக்கு ; மகிழ்ச்சி ; வீரம் ; பாய்ச்சல் ; மதநீர் .
|
|
மதர்த்தல்
|
செழித்தல் ; மரஞ்செடி முதலியன பயனறும்படி மிதமிஞ்சிக் கொழுத்தல் ; மதங்கொள்ளுதல் ; செருக்குதல் ; களித்தல் ; மிகுதல் .
|
|
மதர்ப்பு
|
செழிப்பு ; இறுமாப்பு ; உள்ளக்களிப்பு ; ஆசைப்பெருக்கம் ; அழகு ; வலிமை ; மிகுதி ; புலவி ; இடம் ; பூமி .
|
|
மதர்வு
|
செழிப்பு ; இறுமாப்பு ; உள்ளக்களிப்பு ; ஆசைப்பெருக்கம் ; அழகு ; வலிமை ; மிகுதி ; புலவி ; இடம் ; பூமி .
|
|
மதர்வை
|
மயக்கம் ; செழிப்பு ; செருக்கு ; களிப்பு .
|
|
மதரணி
|
ஒளிமிக்க அணிகலன் .
|
|
மதலிகை
|
அணிகலத்தொங்கல் ; அலங்காரத்தொங்கல் .
|
|
மதலை
|
மகன் ; குழந்தை ; மழலைமொழி ; பாவை ; பற்றுக்கோடு ; தூண் ; வேள்வித்தூண் ; வீட்டின் கொடுங்கை ; பற்று ; மரக்கலம் ; கொன்றைமரம் ; காண்க : சரக்கொன்றை .
|
|
மதலைக்கிளி
|
இளங்கிளி .
|
|
மதலைத்தூக்கு
|
இருசீருடைய இசைத்தூக்கு .
|
|
மதலைப்பள்ளி
|
கொடுங்கையைத் தாங்கும் பலகையாகிய கபோதகத்தலை .
|
|
மதவலி
|
மிகுவலி ; மிக்க வலிவுடையவன் ; முருகன் .
|
|
மதவாதி
|
சமயவாதஞ் செய்வோன் .
|
|
மதவு
|
வலிமை ; அழகு ; மிகுதி ; மடமை ; மதகு .
|
|
மதளை
|
மழலைமொழி .
|
|
மதன்
|
அழகு ; மாட்சிமை ; மிகுதி ; செருக்கு ; வலிமை ; மதவெழுச்சி ; மடமை ; கலக்கம் ; மன்மதன் .
|
|
மதன்றாய்
|
மன்மதன் தாயாகிய திருமகள் .
|
|
மதனகீதம்
|
காமப்பாடல் .
|
|
மதனபாடகம்
|
காமத்தைத் தூண்டும் பாட்டினை உடையதான குயில் .
|
|
மதனம்
|
காமம் ; மன்மதன் கணைகளுள் புணர்ச்சி விருப்பத்தைத் தருவது ; பெருமிதம் ; இளவேனில் ; வசந்தகாலம் ; தேனீ ; தேன்மெழுகு ; காண்க : மருக்காரை ; கடைகை ; அழிக்கை ; மனக்கலக்கம் ; மௌனம் ; கடல் மீன்வகை .
|
|
மதனல¦லை
|
காமவிளையாட்டு .
|
|
மதனவேள்
|
மன்மதன் .
|
|
மதனன்
|
மன்மதன் ; காமுகன் .
|
|
மதனாங்குசம்
|
பெண்குறி ; நகம் .
|
|
மதனாலயம்
|
தாமரை ; பெண்குறி .
|
|
மதனாவத்தை
|
பிரிவுத்துயர் .
|
|
மதனி
|
அண்ணன் மனைவி .
|
|
மதனைவென்றோன்
|
அருகக்கடவுள் .
|
|
மதாசாரம்
|
சமயவொழுக்கம் .
|
|
மதாணி
|
கழுத்தணியின் தொங்கல் ; அணிகலன் .
|
|
மதாபிமானி
|
சமயப்பற்றுள்ளவன் .
|
|
மதார்
|
செருக்கு .
|
|
மதாரம்
|
கத்தூரி ; பன்றி ; யானை .
|
|
மதாலம்
|
கொன்றைமரம் .
|
|
மதாவளம்
|
யானை .
|
|
மதாளித்தல்
|
செழித்து வளர்தல் ; பயிர் முதலியன பயன்படாதபடி கொழுத்துக் கெடுதல் .
|
|
மதி
|
சந்திரன் ; மாதம் ; ஒன்று என்னும் எண்ணைக் குறிக்கும் குழூஉக்குறி ; இராசி ; குபேரன் ; இடைகலை ; காண்க : மதிநாள் ; மதிஞானம் ; கற்கடகராசி ; இயற்கையறிவு ; பகுத்தறிவு ; வேதத்தின்படி நடத்தல் ; மதிப்பு ; காசியபரின் மனைவி ; அசோகமரம் ; அதிமதுரம் ; ஒரு முன்னிலை யசைச்சொல் ; ஒரு படர்க்கை யசைச்சொல் ; யானை .
|
|
மதிக்கண்ணியான்
|
சிவபிரான் .
|
|
மதிக்கணம்
|
காண்க : சந்திரகணம் .
|
|
மதிக்கலை
|
சந்திரகலை ; பதினாறு .
|
|
மதிக்கொழுந்து
|
இளஞ்சந்திரன் .
|
|
மதிகம்
|
செடிவகை .
|
|
மதிகூர்மை
|
காண்க : இந்துப்பு .
|
|
மதிகேடன்
|
அறிவில்லாதவன் .
|
|
மதிகேடி
|
அறிவில்லாதவள் .
|
|
மதிகேடு
|
புத்திக்குறைவு .
|
|
மதிச்சடையன்
|
சந்திரனைச் சடையிலே தரித்த சிவபிரான் .
|
|
மதிசகன்
|
சந்திரனது தோழனாகிய மன்மதன் .
|
|
மதிசூடி
|
காண்க : மதிச்சடையன் .
|
|
மதிஞன்
|
அறிஞன் .
|
|
மதிஞானம்
|
இயற்கையறிவு .
|
|
மதித்தல்
|
அளவிடுதல் ; பொருட்படுத்துதல் ; கருதுதல் ; தியானித்தல் ; துணிதல் ; கடைதல் ; கொழுத்தல் ; மதங்கொள்ளுதல் ; சாதல் ; உப்புதல் .
|
|
மதிதம்
|
மோர் ; தயிர் .
|
|
மதிதிசை
|
வடக்கு .
|
|
மதிநாள்
|
மிருகசீரிடநாள் .
|
|
மதிநுட்பம்
|
இயற்கை நுண்ணறிவு .
|