| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
ஆசியம்
|
வாய் ; முகம் ; சிரிப்பு ; முகத்திற்குரியது ; பரிகாசம் ; ஒன்பான் சுவையுள் ஒன்று .
|
|
ஆசிரமம்
|
முனிவர் உறைவிடம் ; பன்னசாலை ; வாழ்க்கைநிலை .
|
|
ஆசிரமி
|
ஆசிரமநிலையில் நிற்பவன் ; சன்னியாசி .
|
|
ஆசிரயணம்
|
சார்ந்து நிற்கை .
|
|
ஆசிரயம்
|
சார்ந்து நிற்கை .
|
|
ஆசிரயித்தல்
|
சார்தல் .
|
|
ஆசிரிதம்
|
சார்ந்திருக்கை .
|
|
ஆசிரிதன்
|
சார்ந்திருப்பவன் .
|
|
ஆசிரியக்கல்
|
தன்னைக் காத்துதவும்படி பிறனுக்கு எழுதிவைக்கும் கல்வெட்டு .
|
|
ஆசிரியச்சீர்
|
காண்க : அகவல் உரிச்சீர் .
|
|
ஆசிரியச் சுரிதகம்
|
அகவலால் ஆகிய சுரிதகம் என்னும் பாவுறுப்பு .
|
|
ஆசிரியத்தளை
|
மாமுன் நேரும் விளமுன் நிரையும் வரத் தொடுக்கும் செய்யுள் தளை .
|
|
ஆசிரியத்தாழிசை
|
ஆசிரியப்பா இனத்துள் ஒன்று ; ஒத்த சீர்கொண்ட மூன்றடியுடைய தாய்த் தனித்தோ , மூன்று சேர்ந்தோ ஒரு பொருள்மேல் வருவது .
|
|
ஆசிரியத்துறை
|
காண்க : அகவற்றுறை .
|
|
ஆசிரியப்பா
|
காண்க : அகவற்பா .
|
|
ஆசிரியப்பிரமாணம்
|
ஒருவன் தன்னைக் காப்பாற்றும்படி எழுதிக்கொடுக்கும் முறி .
|
|
ஆசிரியம்
|
காண்க : அகவற்பா ; ஆசிரியக்கல் .
|
|
ஆசிரியவசனம்
|
மேற்கோள் .
|
|
ஆசிரியவிருத்தம்
|
காண்க : அகவல்விருத்தம் .
|
|
ஆசிரியவுரிச்சீர்
|
காண்க : அகவல்உரிச்சீர் .
|
|
ஆசிரியன்
|
குரு ; போதகாசிரியன் ; நூலாசிரியன் ; உரையாசிரியன் ; புலவன் .
|
|
ஆசினி
|
ஈரப்பலா ; மரவயிரம் ; மரப்பொதுப்பெயர் ; மரவுரி ; வானம் ; சிறப்பு .
|
|
ஆசீயம்
|
கருஞ்சீரகம் .
|
|
ஆசீர்வசனம்
|
வாழ்த்துரை .
|
|
ஆசீர்வதித்தல்
|
வாழ்த்துதல் .
|
|
ஆசீர்வாதம்
|
வாழ்த்து .
|
|
ஆசீல்
|
மதிப்பு .
|
|
ஆசீல்கட்டுதல்
|
மதிப்பிடுதல் .
|
|
ஆசீவகப்பள்ளி
|
ஆசீவகத் தவத்தோர் உறைவிடம் .
|
|
ஆசீவகன்
|
சமணருள் ஒரு பிரிவினன் ; சமணத்துறவி .
|
|
ஆசு
|
குற்றம் ; ஆணவமலம் ; புல்லிது ; நுட்பம் ; ஐயம் ; துன்பம் ; பற்றுக்கோடு ; வாளின் கைப்பிடி ; கவசம் ; கைக்கவசம் ; பற்றாசு ; நேரிசை வெண்பாவின் முதற்குறளின் இறுதிச்சீர்க்கும் தனிச்சொற்கும் இடையில் கூட்டப்படும் அசை ; எதுகை இடையில் வரும் ய் , ர் , ல் , ழ் என்னும் ஒற்றுகள் ; நூலிழைக்கும் கருவிகளுள் ஒன்று ; இலக்கு ; விரைவு ; ஆசுகவி ; இடைக்கார்நெல்வகை ; அச்சு .
|
|
ஆசுக்காயம்
|
நரிவெங்காயம் .
|
|
ஆசுகம்
|
காற்று ; அம்பு ; பறவை .
|
|
ஆசுகவி
|
கொடுத்த பொருளை அடுத்த பொழுதில் பாடும் பாட்டு ; ஆசுகவி பாடும் புலவன் .
|
|
ஆசுகன்
|
காற்று ; சூரியன் .
|
|
ஆசுகி
|
பறவை .
|
|
ஆசுசுக்கணி
|
நெருப்பு .
|
|
ஆசுணம்
|
காண்க : அசோகம் ; அரசு .
|
|
ஆசுபத்திராமரம்
|
மரவகை .
|
|
ஆசுபொதுமக்கள்
|
சமணருள் ஒரு சாரார் .
|
|
ஆசுமணை
|
நெய்தற் கருவிகளுள் ஒன்று .
|
|
ஆசுரம்
|
அசுர சம்பந்தமானது காண்க : அசுரம் ; தலைமகட்குப் பொன் சூட்டிச் சுற்றத்தார்க்கும் வேண்டுவன கொடுத்துக் கொள்ளும் மணம் ; கேழ்வரகு ; வெள்ளைப்பூண்டு ; இஞ்சி ; நாளிகம் முதலிய கருவிகளால் செய்யப்படும் போர் .
|
|
ஆசுரவைத்தியம்
|
அறுவை மருத்துவம் .
|
|
ஆசுராப்பண்டிகை
|
மொகரம் பண்டிகை .
|
|
ஆசுரி
|
அசுரப்பெண் .
|
|
ஆசானுபாகு
|
முழந்தாளளவு நீண்ட கையுடையோன் .
|
|
ஆசானுவாகு
|
முழந்தாளளவு நீண்ட கையுடையோன் .
|
|
ஆசி
|
வாழ்த்து ; வாழ்த்தணி ; ஒத்த தரை ; போர் .
|
|
ஆசிக்கல்
|
காகச்சிலை .
|
|
ஆசிகம்
|
முகம் .
|
|
ஆசிடுதல்
|
பற்றாசு வைத்தல் ; நேரிசை வெண்பாவில் காணும் முதற்குறளின் இரண்டாம் அடி இறுதிச் சீர்க்கும் தனிச்சொல்லுக்குமிடையே விட்டிசைப்பின் ஓரசையேனும் ஈரசையேனும் சேர்த்தல் ; எதுகையில் ய , ர , ல , ழ என்னும் நான்கிலொன்றை ஆசாக இடுதல் .
|
|
ஆசிடை
|
வாழத்து ; கூட்டம் ; ஆடை .
|
|
ஆசிடையெதுகை
|
காண்க : ஆசெதுகை .
|
|
ஆசிடைவெண்பா
|
நேரிசை வெண்பாவில் முதற்குறளின் இறுதிச்சீர்க்கும் தனிச் சொல்லுக்கும் இடையில் கூட்டப்பட்டு அசையுடன் வருவது .
|
|
ஆசித்தல்
|
விரும்புதல் .
|
|
ஆசிதகம்
|
இருத்தல் .
|
|
ஆசிதம்
|
ஒருவண்டிப் பாரம் ; இருநூறு துலாங்கொண்ட பாரம் ; வாழுமிடம் ; நகரம் .
|
|
ஆசிமொழி
|
வாழ்த்தணி .
|
|
ஆசியக்காரன்
|
விகடம் செய்வோன் .
|
|
ஆசியசீரகம்
|
கருஞ்சீரகம் .
|
|
ஆசியநாடகம்
|
நகைச்சுவையுள்ள நாடகம் .
|
கலைக் களஞ்சியம்
