| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
தூதி
|
தூது செல்பவள் ; பாம்பின் நச்சுப் பற்களுள் ஒன்று .
|
|
தூதிகை
|
தூது செல்பவள் .
|
|
தூது
|
இருவரிடையே பேச்சு நிகழ்தற்கு உதவியாக நிற்கும் ஆள் ; இராசதூதர் தன்மை ; ஒரு நூல்வகை ; கூழாங்கல் ; தூதுமொழி ; தூதுவளைக் கொடி ; காமக் கூட்டத்துக் காதலரை இணக்கும் செயல் ; செய்தி .
|
|
தூதுணம்புறவு
|
கூழாங்கல்லை உண்ணும் புறாவகை ; தூக்கணங்குருவி .
|
|
தூதுணி
|
கூழாங்கல்லை உண்ணும் புறாவகை ; தூக்கணங்குருவி .
|
|
தூதுவளை
|
ஒரு கொடிவகை .
|
|
தூதுவன்
|
காம வாயிலோன் ; தூதன் ; புதன் .
|
|
தூதுளை
|
காண்க : தூதுவளை .
|
|
தூதூவெனல்
|
உமிழ்தற்குறிப்பு .
|
|
தூதை
|
சிறு மட்கலம் ; சிறு மரப்பானை ; சிறு சம்மட்டி ; ஒரு சிறிய அளவு .
|
|
தூதைகூலம்
|
பஞ்சுபன்னும் வில் .
|
|
தூந்துதுருப்பிடித்தல்
|
நுணுகி ஆராய்ச்சி செய்தல் .
|
|
தூப்பு
|
தூத்தல் ; பெருக்குகை ; தூய்மை ; துளை .
|
|
தூப்புக்காரன்
|
தெருப்பெருக்குவோன் .
|
|
தூபக்கால்
|
புகைகாட்டும் கருவி .
|
|
தூபகலசம்
|
காண்க : தூபமுட்டி , நறும்புகைப் பண்டம் எரிக்கும் கலசம் .
|
|
தூபங்காட்டுதல்
|
கடவுள் முதலியோர்க்கு நறும்புகை காட்டுதல் ; நிவேதனம் செய்தல் .
|
|
தூபங்கொடுத்தல்
|
கடவுள் முதலியோர்க்கு நறும்புகை காட்டுதல் ; நிவேதனம் செய்தல் .
|
|
தூபதீபங்காட்டுதல்
|
பூசையின் போது நறும்புகையும் விளக்கும் எடுத்து வழிபடல் .
|
|
தூபம்
|
புகை ; நறும்புகை ; நெருப்பு ; காண்க : வெள்ளைக்குந்துருக்கம் ; நீண்ட மரவகை ; கடப்பமரம் ; அபிநயவகை ; காண்க : கருங்குங்கிலியம் .
|
|
தூபம்போடுதல்
|
ஆவேசம் வருவதற்காகச் சாம்பிராணி புகைத்தல் ; சாம்பிராணி புகைத்தல் ; தூண்டிவிடுதல் ; வீணாய்ப் புகழ்தல் .
|
|
தூபமணி
|
கடவுட்கு நறும்புகை காட்டும்போது கையால் ஆட்டி ஒலிக்கும் கைம்மணி .
|
|
தூபமுட்டி
|
நறும்புகைப்பண்டம் எரிக்கும் கலசம் .
|
|
தூபரதண்டி
|
கண்டபடி செலவழிப்பவர் ; சொன்னபடி கேளாதவர் .
|
|
தூபரம்
|
கொம்பில்லா விலங்கு .
|
|
தூபவருக்கம்
|
நறும்புகைப்பண்டம் .
|
|
தூபாயிதம்
|
நெருப்பினால் நேரும் சாவு .
|
|
தூபி
|
உச்சி ; மலைமுகடு ; கோபுரம் ; விமான சிகரம் .
|
|
தூபிகை
|
உச்சி ; மலைமுகடு ; கோபுரம் ; விமான சிகரம் .
|
|
தூபிதம்
|
சூடு ; சுடுகை ; தீயில் இறந்துபடுகை .
|
|
தூம்
|
முகத்தலளவை ; ஒரு நிறை .
|
|
தூம்பல்
|
சுரைக்கொடி .
|
|
தூம்பா
|
காண்க : தும்பை ; தூம்பை .
|
|
தூம்பாமடை
|
காண்க : தூம்புவாய் .
|
|
தூம்பிரம்
|
தூமலம் ; கருஞ்சிவப்பு .
|
|
தூம்பு
|
உள்துளை ; உள்துளைப் பொருள் ; மதகு ; வாய்க்கால் ; சலதாரை ; மூங்கில் ; பெருவங்கியம் ; இசைக்குழல் ; நீர்ப்பத்தர் ; காண்க : மரக்கால் ; மனைவாயில் ; இடுக்குவழி ; ஈயம் ; பாதை .
|
|
தூம்புவாய்
|
சலதாரை .
|
|
தூம்பை
|
பாடை .
|
|
தூமக்குடம்
|
தூமகலசம் .
|
|
தூமக்கொடி
|
புகையொழுங்கு .
|
|
தூமக்கொடியோன்
|
அக்கினிதேவன் .
|
|
தூமக்கோள்
|
வால்வெள்ளி ; விண்வீழ்கொள்ளி .
|
|
தூமகேது
|
நெருப்பு ; தீமைக்குறி ; விண்வீழ்கொள்ளி ; கொடுமை ; வால்வெள்ளி .
|
|
தூமணி
|
முத்து .
|
|
தூமதேவன்
|
காண்க : தூமக்கொடியோன் .
|
|
தூமப்பிரபை
|
ஏழுவகை நரகங்களுள் ஒன்று .
|
|
தூமம்
|
புகை ; நறும்புகை , தூபகலசம் ; மண்கலச்சூளை ; காண்க : தூமகேது ; புளிநறளை .
|
|
தூமம்போக்கி
|
புகைபோக்கி .
|
|
தூமமணி
|
காண்க : தூபமணி .
|
|
தூமமுட்டி
|
தூபகலசம் .
|
|
தூமயோனி
|
மேகம் .
|
|
தூமரதம்
|
புகைவண்டி .
|
|
தூமலம்
|
காண்க : தூமிரம் ; பாவம் .
|
|
தூமான்
|
அணிகலச்செப்பு ; அரியணை .
|
|
தூமியம்
|
புகை .
|
|
தூமிரகம்
|
ஒட்டகம் .
|
|
தூமிரம்
|
கருஞ்சிவப்பு .
|
|
தூமை
|
மகளிர் சூதகம் ; காண்க : தூய்மை ; வெண்மை .
|
|
தூய்தன்மை
|
தூய்மையின்மை ; தீட்டு .
|
|
தூய்து
|
தூய்மையானது .
|
|
தூய்மை
|
துப்புரவு ; மெய்மை ; வீடுபேறு ; நன்மை ; வெண்மை .
|
|
தூய
|
தூய்மையான , பரிசுத்தமான .
|
|
தூயவன்
|
மாசிலான் ; திருமால் .
|
|
தூயவுடம்பினனாதல்
|
இறைவன் எண்குணத்துள் பரிசுத்தத் திருமேனியனாம் தன்மை .
|
|
தூயவெள்ளை
|
நல்ல வெள்ளை , கலப்பற்ற வெள்ளை .
|
|
தூயன்
|
காண்க : தூயவன் .
|
|
தூயாள்
|
பரிசுத்தமானவள் ; கலைமகள் .
|
கலைக் களஞ்சியம்
