| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
துக்கி
|
துயரமுடையோன் ; துயரமுடையோள் .
|
|
துக்கித்தல்
|
மனம் வருந்துதல் .
|
|
துக்கிதம்
|
துன்பம் .
|
|
துக்கிதன்
|
துயரமுடையோன் .
|
|
துக்கு
|
கீழ்மை ; பயனின்மை ; உதவாதவன் ; உதவாதது ; துரு ; துவக்கு என்னும் தோல் .
|
|
துக்குடி
|
காண்க : துக்கடி .
|
|
துக்குணி
|
மிகச் சிறியது .
|
|
துக்குப்பிடித்தவன்
|
பயனற்றவன் .
|
|
துக்கை
|
துர்க்கை ; மகளிர் மாதத்தீட்டு .
|
|
துக்கோற்பத்தி
|
வாய்மை நான்கனுள் அவாவே எல்லாவகைத் துயரத்திற்கும் காரணம் என்னும் பௌத்தமதக் கொள்கை .
|
|
துகத்தல்
|
கசத்தல் .
|
|
துகம்
|
நிலத்தாக்கு ; பங்கு .
|
|
துகள்
|
தூளி ; குற்றம் ; பூந்தாது .
|
|
துகளிதம்
|
தூளி .
|
|
துகளிலி
|
குற்றமற்றவனான கடவுள் .
|
|
துகிதை
|
மகள் .
|
|
துகிர்
|
பவளம் , பவளக்கொடி .
|
|
துகிர்த்தாளி
|
காண்க : பவழமல்லிகை .
|
|
துகிரிகை
|
எழுதுகோல் ; சாந்து ; சித்திரம் .
|
|
துகில்
|
நல்லாடை ; துணிக்கொடி ; விருதுக்கொடி .
|
|
துகிலிகை
|
எழுதுகோல் ; சித்திரம் ; துணிக்கொடி .
|
|
துகிற்கிழி
|
உறை .
|
|
துகிற்பீசம்
|
பருத்திவிதை .
|
|
துகின்மனை
|
கூடாரம் .
|
|
துகின்முடி
|
தலைப்பாகை .
|
|
துகின்முடித்தல்
|
தலைப்பாகை கட்டுதல் .
|
|
துகினசயிலம்
|
பனிமலையான இமயமலை .
|
|
துகினம்
|
பனி ; நிலாவின் கதிர் .
|
|
துகினூல்
|
வெண்ணூல் .
|
|
துகு
|
வருத்தம் .
|
|
துகுத்தல்
|
தொகுதியாக்குதல் .
|
|
துகுதல்
|
தொகுதியாதல் .
|
|
துகுதுகுவெனல்
|
பெருங்கூட்டம் வருகையில் எழும் ஒலிக்குறிப்பு .
|
|
துகூலம்
|
நுண்ணிய சீலை ; வெண்பட்டு .
|
|
துகைத்தல்
|
மிதித்துழக்குதல் ; இடித்தல் ; வருத்துதல் ; திரிதல் .
|
|
துகையல்
|
தேங்காய் காய்கறிகளை அரைத்துச் செய்யும் உணவின் துணைப்பொருள்வகை .
|
|
துங்கசேகரம்
|
மலை .
|
|
துங்கதை
|
உயர்ச்சி ; பெருமை .
|
|
துங்கபத்திரி
|
துங்கபத்திரையாறு .
|
|
துங்கம்
|
உயர்வு ; அகலம் ; பெருமை ; நுனி ; தூய்மை ; மலை ; வெற்றி ; கதிவலயத்திலிருந்து சந்திரன் செல்லும் அதிக தூரம் .
|
|
துங்கரிகம்
|
காவிக்கல் .
|
|
துங்கன்
|
தூயவன் ; உயர்ந்தோன் ; மேன்மையுடையோன் ; கதிவலயத்திலிருந்து சந்திரன் செல்லும் அதிக தூரம் .
|
|
துங்கி
|
இரவு .
|
|
துங்கீசன்
|
சூரியன் ; சிவன் ; திருமால் ; சந்திரன் .
|
|
துங்கீபதி
|
சந்திரன் .
|
|
துச்சத்தரு
|
ஆமணக்கு .
|
|
துச்சதானியம்
|
பதர் .
|
|
துச்சம்
|
இழிவு ; கீழ்மை ; வெறுமை ; பதர் ; நிலையின்மை ; பொய் ; பேய்க்கொம்மட்டிக் கொடி ; இன்மை ; கொம்மட்டி மாதுளைக் கொடி .
|
|
துச்சரிதம்
|
தீயொழுக்கம் .
|
|
துச்சவனன்
|
இந்திரன் .
|
|
துச்சன்
|
இழிந்தவன் .
|
|
துச்சாரி
|
தீய நடத்தையுள்ளவன் .
|
|
துச்சி
|
உண்ணுகை ; அனுபவம் ; தேர்வு ; பூநீறு .
|
|
துச்சிமை
|
கீழ்மை .
|
|
துச்சில்
|
ஒதுக்கிடம் ; தங்குமிடம் ; மயில் முதலியவற்றின் கொண்டை .
|
|
துச்சு
|
இழிவு .
|
|
துசகம்
|
மாதுளைமரம் ; கொம்மட்டிமாதுளை .
|
|
துசம்
|
கொடி ; பல் ; உமி ; குங்கிலியம் ; முட்டையில் பிறப்பது .
|
|
துசன்
|
பார்ப்பான் .
|
|
துஞ்சர்
|
அசுரர் .
|
|
துஞ்சரித்தல்
|
கண்விழித்தல் .
|
|
துஞ்சற
|
முழுமையும் .
|
|
துஞ்சு
|
ஐம்பால்களுள் பின்னித் தொங்கவிட்ட கூந்தல்வகை .
|
|
துஞ்சுகுழல்
|
ஐம்பால்களுள் பின்னித் தொங்கவிட்ட கூந்தல்வகை .
|
|
துஞ்சுதல்
|
தூங்குதல் ; துயிலுதல் ; சோம்புதல் ; தொழிலின்றி இருத்தல் ; சோர்தல் ; இறத்தல் ; வலியழிதல் ; குறைதல் ; தொங்குதல் ; தங்குதல் ; நிலைபெறுதல் .
|
|
துஞ்சுநிலை
|
கட்டில் .
|
|
துஞ்சுமரம்
|
மதில் வாயிலில் இடும் கணையமரம் ; கழுக்கோல் .
|
|
துஞ்சுமன்
|
சோம்பலுள்ளவன் .
|
|
துஞ்சை
|
காண்க : துஞ்சுகுழல் .
|
|
துட்கரம்
|
வருந்தி முடித்தற்குரியது .
|
|
துட்கிரமம்
|
ஒழுங்கற்றது ; எட்டாதது .
|
|
துட்கு
|
அச்சம் .
|
|
துட்குதல்
|
அச்சங்கொள்ளுதல் .
|
|
துட்கெனல்
|
அச்சக்குறிப்பு .
|
|
துட்சணத்துவம்
|
குறும்புத்தனம் .
|
|
துட்சணம்
|
குறும்புத்தனம் ; அவையில் கூறத்தகாத சொல் .
|
|
துட்டக்கிளவி
|
தீய சொல் .
|
கலைக் களஞ்சியம்
