| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
தப்பித்தல்
|
குற்றம் முதலியவற்றினின்று விலகுதல் .
|
|
தப்பித்தவறி
|
தவறுதலாய் ; தற்செயலாய் .
|
|
தப்பித்தான்
|
தப்புச்செய்தவன் ; தப்பிச்சென்றவன் .
|
|
தப்பிதம்
|
தவறு ; நெறிதவறுங் குற்றம் .
|
|
தப்பியார்
|
குற்றம் செய்தோர் .
|
|
தப்பிலி
|
குற்றமற்றவன் ; போக்கிரி .
|
|
தப்பு
|
குற்றம் ; பொய் ; வஞ்சனை ; தப்பித்துக் கொள்ளுகை ; துணி துவைத்தல் ; ஒரு பறைவகை .
|
|
தப்புக்கடலை
|
விளைச்சற்காலத்தில் சிதறிப்போன நிலக்கடலை .
|
|
தப்புக்கொட்டை
|
விளைச்சற்காலத்தில் சிதறிப்போன நிலக்கடலை .
|
|
தப்புச்செடி
|
தானே தோன்றிய செடி .
|
|
தப்புத்தண்டா
|
குற்றம் ; தொந்தரை .
|
|
தப்புதல்
|
தவறுதல் ; பயன்படாது போதல் ; பிறழுதல் ; விட்டுப்போதல் ; அபாயத்திலிருந்து நீங்குதல் ; இறத்தல் ; பிழைசெய்தல் ; அழிதல் ; அடித்தல் ; சீலை தப்புதல் ; விட்டு விலகுதல் ; காணாமற்போதல் ; தடவுதல் ; அப்பம் முதலியன தட்டுதல் ; கையால் தட்டுதல் ; தடவிப்பார்த்தல் ; அப்புதல் ; செய்யத் தவறுதல் ; தண்டுதல் .
|
|
தப்புநடத்தை
|
தீயவொழுக்கம் .
|
|
தப்புமேளம்
|
ஒரு பறைவகை .
|
|
தப்பெண்ணம்
|
தவறான கருத்து .
|
|
தப்பை
|
மூங்கிற்பட்டை ; முரிந்த எலும்பு பொருந்த வைத்துக் கட்டும் சிம்பு ; அடி ; ஒரு சிறு பறைவகை .
|
|
தபச்சரணம்
|
தவஞ்செய்கை .
|
|
தபசி
|
காண்க : தவசி .
|
|
தபசியம்
|
பங்குனிமாதம் ; முல்லை .
|
|
தபசு
|
காண்க : தவம் .
|
|
தபதபவெனல்
|
விரைவாகத் தொடர்தற் குறிப்பு .
|
|
தபதி
|
கல்தச்சன் , சிற்பி .
|
|
தபம்
|
காண்க : தவம் ; மாசிமாதம் ; வெப்பம் .
|
|
தபலை
|
தவலை ; பாத்திரவகை ; மத்தளவகை .
|
|
தபளா
|
மத்தளவகை .
|
|
தபன்
|
சூரியன் .
|
|
தபனம்
|
வெப்பம் ; வெயிற்காலம் ; தாகம் ; ஒரு நரகவகை .
|
|
தபனற்கஞ்சி
|
வெயிலில் நிறமிழக்கும் மஞ்சள் .
|
|
தபனன்
|
சூரியன் ; தீக்கடவுள் ; கொடிவேலி .
|
|
தபனியம்
|
காண்க : தமனியம் .
|
|
தபனீயகம்
|
காண்க : தமனியம் .
|
|
தபா
|
தடவை .
|
|
தபாது
|
தப்பு ; ஏமாற்றுகை .
|
|
தபாய்த்தல்
|
தப்பிவிடுதல் ; கேலிபண்ணுதல் ; ஏமாற்றிவிடுதல் .
|
|
தபால்
|
அஞ்சல் ; நிற்குமிடம் .
|
|
தபாற்காரன்
|
தபாற்கடிதங் கொடுப்போன் ; கடிதங்களை அஞ்சலில் கொண்டுசெல்வோன் .
|
|
தபித்தல்
|
காய்தல் ; வருந்துதல் .
|
|
தபுக்கெனல்
|
விழுதல் முதலியவற்றின் விரைவுக்குறிப்பு ; ஓர் ஒலிக்குறிப்பு .
|
|
தபுத்தல்
|
கெடுத்தல் ; அழித்தல் .
|
|
தபுத்துதல்
|
ஈரம் புலர்த்துதல் .
|
|
தபுதல்
|
கெடுதல் ; இறுத்தல் .
|
|
தபுதாரநிலை
|
கணவன் தன் தாரம் இழந்து துயருறும் நிலையைக் கூறும் புறத்துறை .
|
|
தபுதாரம்
|
கணவன் தன் தாரம் இழந்து துயருறும் நிலையைக் கூறும் புறத்துறை .
|
|
தபுதி
|
அழிவு .
|
|
தபோதன்
|
முனிவன் .
|
|
தபோதனன்
|
முனிவன் .
|
|
தபோநிதி
|
முனிவன் .
|
|
தபோபலம்
|
தவப்பயன் ; தவத்தால் உண்டாகும் வல்லமை .
|
|
தபோலோகம்
|
மேலேழு உலகினுள் ஒன்று .
|
|
தபோவனம்
|
தவம் செய்யும் காடு ; தவசிகள் தங்கும் சோலை .
|
|
தம்
|
ஒரு சாரியை இடைச்சொல் ; மூச்சடக்குகை ; மூச்சு .
|
|
தம்பகம்
|
ஒன்றுக்கும் பயன்படாது அங்கங்கே முளைத்துத் தீய்ந்துபோகும் தாவரவகை .
|
|
தம்பட்டம்
|
ஒரு பறைவகை ; வாளவரைக் கொடி .
|
|
தம்பட்டை
|
வாளவரைக்கொடி .
|
|
தம்பதி
|
கணவனும் மனைவியும் ; மருதமரம் .
|
|
தம்பம்
|
தூண் ; யானை முதலியன கட்டுந் தறி ; விளக்குத்தண்டு ; பற்றுக்கோடு ; கொடிக்கம்பம் ; கவசம் ; ஊருணி ; தம்புகைமரம் ; காண்க : தம்பனம் .
|
|
தம்பர்
|
தாம்பூல எச்சில் .
|
|
தம்பல்
|
காண்க : தம்பர் ; மழையால் வயல் இறுகுகை .
|
|
தம்பலடித்தல்
|
கனத்த மழையால் இறுகினவயலை உழுதல் ; வயலிறுகிச் சமமாதல் .
|
|
தம்பலப்பூச்சி
|
இந்திரகோபம் என்னும் பூச்சிவகை .
|
|
தம்பலம்
|
வெற்றிலைபாக்கு ; காண்க : தம்பர் ; தம்பலப்பூச்சி .
|
|
தம்பலாடுதல்
|
வயலில் நீர்பாய்ச்சி மிதித்துச் சேறாக்குதல் .
|
|
தம்பலி
|
மருதமரம் .
|
|
தம்பலை
|
நிலவிலந்தைமரம் .
|
|
தம்பனகாரன்
|
பொருள்களின் இயற்கையைக் கட்டுப்படுத்தும் மந்திரவாதி .
|
|
தம்பனம்
|
அசைவற நிறுத்துகை ; எட்டுக் கருமத்துள் ஒருவன் இயக்கத்தை மந்திரத்தால் தடுத்து நிறுத்துகை .
|
கலைக் களஞ்சியம்
