| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
கோமளம்
|
அழகு ; இளமை ; மென்மை ; மகிழ்ச்சி ; கறவைப் பசு ; மாணிக்கவகை .
|
|
கோமாட்டி
|
தலைவி ; அரசி .
|
|
கோமாதாக்கள்
|
நத்தை , பத்திரை , சுரபி , சுசீலை , சுமனை என்னும் ஐவகைப் பசுக்கள் .
|
|
கோமாயு
|
நரி .
|
|
கோமாரி
|
மாடுகளுக்கு வாயிலும் கால்களிலும் வரும் நோய் .
|
|
கோப்பாளி
|
வரிக்கூத்துவகை ; தேர்ந்த போக்கிரி .
|
|
கோப்பிடுதல்
|
ஏற்பாடுசெய்தல் .
|
|
கோப்பியம்
|
இரகசியம் ; அடக்கம் .
|
|
கோப்பு
|
கோக்கை ; ஒழுங்கு ; அமைப்பழகு ; சீர் ; அலங்காரம் ; கவிவு ; பகட்டு ; பகடி ; உபாயம் ; தூக்கும் சுமை ; காய்கறிகள் ; அலுவலக ஆவணத் தொகுப்பு .
|
|
கோப்புமுறை
|
பொருந்தும்முறை .
|
|
கோப்பெண்டு
|
அரசமாதேவி .
|
|
கோப்பெருங்கணக்கர்
|
அரசாங்கத்துத் தலைமைக் கணக்கர் .
|
|
கோப்பெருங்கிழவோள்
|
பட்டத்தரசி .
|
|
கோப்பெருந்தேவி
|
பட்டத்தரசி .
|
|
கோப்பெருமுதியர்
|
அரசாங்கத்தில் அனுபவம் முதிர்ந்த விருத்தர் .
|
|
கோப்பெருந்தேவன்
|
மன்னர்மன்னன் , அரசர்க்கெல்லாம் அரசன் , பேரரசன் , சக்கரவர்த்தி .
|
|
கோபக்காரன்
|
சினம் மிகுதியுள்ளவன் .
|
|
கோபகுண்டம்
|
எட்டிமரம் .
|
|
கோபங்காய்ந்தோர்
|
கோபத்தை அடக்கியவரான முனிவர் .
|
|
கோபங்கொள்ளுதல்
|
சினம்கொள்ளுதல் ; புண் முதலியவை கடுமையாதல் .
|
|
கோபஞ்செலுத்துதல்
|
சினத்தை வெளிப்படுத்துதல் .
|
|
கோபத்திரம்
|
தாமரைத் தண்டிலுள்ள நூல் .
|
|
கோபத் தீ
|
உயிர்த் தீக்களுள் ஒன்றான சினம் .
|
|
கோபதாபம்
|
பெருஞ்சினம் .
|
|
கோபதி
|
எருது ; இந்திரன் ; சிவன் ; சூரியன் .
|
|
கோபம்
|
சினம் ; வெறுப்பு ; தம்பலப்பூச்சி ; ஒரு துகில்வகை .
|
|
கோபவல்லி
|
பெருங்குரும்பைச்கொடி .
|
|
கோபன்
|
சிவன் ; இடையன் ; ஆநிரை காப்போன் .
|
|
கோபனம்
|
மறைவு ; இரகசியம் .
|
|
கோபனை
|
கவண் .
|
|
கோபாலகன்
|
கோக்களைக் காப்பவன் , இடையன் ; கண்ணபிரான் .
|
|
கோபாலன்
|
கோக்களைக் காப்பவன் , இடையன் ; கண்ணபிரான் .
|
|
கோபாலிகை
|
காண்க : கோபிகை .
|
|
கோபி
|
சினமுள்ளோன்(ள்) ; இடைச்சி ; நன்னாரி ; கோபிசந்தனம் ; கோபிசந்தனத்தால் அணியும் நெற்றிக்குறி ; கருநொச்சி .
|
|
கோபிகை
|
இடைச்சி .
|
|
கோபிசந்தனம்
|
ஒருசார் திருமால் அடியார்கள் அணியும் ஒருவகை மஞ்சள் திருமண் .
|
|
கோபித்தல்
|
சினத்தல் ; புண் முதலிய சினத்தல் ; கடிதல் .
|
|
கோபிதம்
|
கோபம் .
|
|
கோபிதாரம்
|
குராமரம் .
|
|
கோபிநாதன்
|
இடைச்சியர் நாயகனான கண்ணபிரான் , திருமால் .
|
|
கோபிநாமம்
|
திருமால் அடியார்கள் கோபி சந்தனத்தால் அணியும் நெற்றிக்குறி .
|
|
கோபினை
|
கோபம் .
|
|
கோபீகன்
|
அதிக கோபமுள்ளவன் .
|
|
கோபுரத்தும்பை
|
அடுக்கத்தும்பை .
|
|
கோபுரந்தாங்கி
|
கோபுரத்தைத் தாங்குவது போலச் செய்திருக்கும் பதுமை ; காரிய நிருவாகியாகிய நடிப்போன் .
|
|
கோபுரம்
|
நகரம் அல்லது கோயிலின் பெரு வாயில் மேலமைப்பு ; வாயில் .
|
|
கோபுரவாசல்
|
கோபுரத்தோடுங் கூடிய வாயில் ; கோபுரத்தின் கீழ்நிலை .
|
|
கோபுரவாயில்
|
கோபுரத்தோடுங் கூடிய வாயில் ; கோபுரத்தின் கீழ்நிலை .
|
|
கோம்பல்
|
முன்கோபம் ; தணியாக் கோபம் .
|
|
கோம்பறை
|
ஒன்றுமற்றது , பயனற்றது .
|
|
கோம்பி
|
பச்சோந்தி ; ஓணான் ; ஓந்திப்பொது .
|
|
கோம்பு
|
சினக்குறிப்பு .
|
|
கோம்புதல்
|
தேங்காய் முதலியவற்றின் மேல் ஓடு ; அறிவிலி ; ஓர் ஊர் .
|
|
கோமகள்
|
அரசி ; தலைவி .
|
|
கோமகன்
|
இளவரசன் , அரசகுமாரன் ; அரசன் .
|
|
கோமடந்தை
|
இராசலக்குமி , திருமகள் , அரசி .
|
|
கோமணம்
|
காண்க : கோவணம் .
|
|
கோமணாண்டி
|
கோவணத்துடன் திரியும் பரதேசி .
|
|
கோமணிக்குன்றம்
|
வெண்கலமலை .
|
|
கோமதி
|
ஓர் ஆறு .
|
|
கோமயம்
|
பசுவின் சாணம் ; கோமூத்திரம் .
|
|
கோமரம்
|
தெய்வ ஆவேசம் ; சதுரக்கள்ளி .
|
|
கோதையன்
|
பயனில்லாப் பொருளைக் கூறுவோன் .
|
|
கோந்தச்சார்
|
சிறுமையன் , அற்பன் .
|
|
கோளந்தளங்காய்
|
கடல்வழியாகக் கொண்டுவரப்படும ஒருவகை மருந்துப் பழம் .
|
|
கோந்தி
|
குரங்கு .
|
|
கோந்து
|
பிசின் .
|
|
கோந்துரு
|
பாட்டனக்குப் பாட்டன் ; ஏளனம் .
|
|
கோநகர்
|
தலைநகர் ; கோயில் .
|
|
கோநாய்
|
ஓநாய் .
|
|
கோப்பழித்தல்
|
சீரழித்தல் .
|
|
கோப்பன்
|
கெட்டிக்காரன் ; தேர்ந்த போக்கிரி .
|
கலைக் களஞ்சியம்
