| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
கூர்
|
மிகுதி ; கூர்மை ; கூர்நுனி ; குயவன் சக்கரத்தைத் தாங்கும் ஓர் உறுப்பு ; இலையின் நடுநரம்பு ; கதிர்க்கூர் ; காரம் ; குத்துப் பாடான பேச்சு ; மிக்க ; சிறந்த .
|
|
கூர்க்கறுப்பன்
|
ஒருவகை உயர்ந்த நெல் .
|
|
கூர்கெடுதல்
|
நுனி மழுங்குதல் ; அறிவு மழுங்குதல் .
|
|
கூர்கேவு
|
வெண்கடுகு .
|
|
கூர்ங்கண்
|
ஊடுருவிப் பார்க்குங் கண் .
|
|
கூர்ச்சகன்
|
நெய்வோன் .
|
|
கூர்ச்சம்
|
கட்டடத்திற்கு உதவுஞ் சிறுகால் ; தருப்பை ; தருப்பைக்கொத்து .
|
|
கூர்ச்சரி
|
ஒரு பண்வகை .
|
|
கூர்ச்சி
|
கூர்மை .
|
|
கூர்ச்சிகை
|
எழுதுகோல் .
|
|
கூர்ச்சு
|
கூர்மை ; கூருள்ள தடி .
|
|
கூர்ச்சேகரம்
|
தென்னைமரம் .
|
|
கூர்ச்சீட்டு
|
கூறுசீட்டு ; பாகபத்திரம் .
|
|
கூர்சீவுதல்
|
கூராக்குதல் ; சீவுதல் ; பகை மூட்டுதல் .
|
|
கூர்த்தல்
|
மிகுதல் ; கூர்மையாதல் ; அறிவு நுட்பமாதல் ; உவர்த்தல் : சினத்தல் .
|
|
கூர்த்திகை
|
மட்டிப் படைக்கலம் ; ஆயுதப்பொது .
|
|
கூர்தல்
|
மிகுதல் ; விரும்புதல் ; வனைதல் ; குளிரால் உடம்பு கூனிப்போதல் .
|
|
கூர்ந்தபஞ்சமம்
|
மருத யாழ்த்திறவகை .
|
|
கூர்ப்பது
|
உள்ளது சிறத்தல் ; உறைப்பு ; கூர்மை ; மிகுதி .
|
|
கூர்ப்பம்
|
புருவமத்தி .
|
|
கூர்ப்பரம்
|
முழங்கை .
|
|
கூர்ப்பிடுதல்
|
தீட்டிக் கூர்மையாக்குதல் .
|
|
கூர்ப்பு
|
உள்ளது சிறத்தல் ; கூர்மை ; அறிவு நுட்பம் ; உவர்ப்பு .
|
|
கூர்மக்கை
|
பெருவிரலை நீட்டி மற்றை விரல்களை வளைத்துக் கீழ்நோக்கிப் பிடிக்கும் அபிநயக் கைவகை .
|
|
கூர்மம்
|
ஆமை ; திருமால் பிறப்புள் ஒன்று : கூர்மபுராணம் .
|
|
கூர்மயோகம்
|
ஒருவன் பிறக்குங் காலத்து அவனுக்கு உயர்ந்த நிலையைக் கொடுக்குமாறு கோள்கள் சேர்ந்த ஒரு யோகம் .
|
|
கூர்மன்
|
தசவாயுக்களுள் இமைத்தல் விழித்தல்களைச் செய்யும் வாயு .
|
|
கூர்மாதனம்
|
கால் மடித்து உட்காருகை , ஒரு வகை இருக்கை .
|
|
கூர்மிகை
|
வீணைவகை .
|
|
கூர்முள்
|
குதிரை செலுத்துங் கருவி .
|
|
கூர்மை
|
ஆயுதங்களின் கூர் ; நுட்பம் ; சிறப்பு ; கல்லுப்பு ; வெடியுப்பு .
|
|
கூர்மைக்கரிவாள்
|
சவர்க்காரம் .
|
|
கூர்மைப்பார்த்தல்
|
ஆயுதக் கூர்மை சோதித்தல் ; ஒருவன் திறமையைக் சோதித்தல் .
|
|
கூர்மையில்லோன்
|
மந்தன் .
|
|
கூர்வாங்குதல்
|
கருவியைக் கூர்மையாக்குதல் .
|
|
கூர்வாயிரும்பு
|
அரிவாள்மணை .
|
|
கூர்வை
|
கப்பலின் குறுக்குக்கட்டை .
|
|
கூரணம்
|
கோடகசாலைப்பூண்டு ; பாகல் .
|
|
கூரம்
|
பாகற்கொடி ; கோடகசாலைப்பூண்டு ; கொடுமை: பொறாமை ; யாழ் .
|
|
கூரல்
|
கூந்தல் ; இறகு ; ஒரு பெருமீன்வகை .
|
|
கூரறுக்கும்வாள்
|
இரம்பவகை .
|
|
கூரன்
|
கூர்நெல் ; நாய் ; ஆண்பாற் பெயர்வகை .
|
|
கூராம்பிளாச்சு
|
மண்கொத்தும் மரக்கருவி .
|
|
கூரியம்
|
கூர்மை .
|
|
கூரியன்
|
புத்திக்கூர்மையுள்ளவன் ; புதன் .
|
|
கூரிலவணம்
|
அமரியுப்பு .
|
|
கூருமி
|
உமிமூக்கு .
|
|
கூரை
|
வீட்டிறப்பு ; வீட்டுக்கூரை: சிறுகுடில் .
|
|
கூரைக்கட்டு
|
கூரைவீடு .
|
|
கூரைதட்டுதல்
|
ஆண்பிள்ளைப் பிறப்புக்கு மகிழ்ச்சிக்குறியாகக் கூரையைத் தட்டுதல் .
|
|
கூந்து
|
கூந்தல் ; குதிரைப் பிடரிமயிர் ; யானைக் கழுத்து மயிர் .
|
|
கூப்பாடு
|
கூப்பிடுதல் ; முறையிடுதல் ; பேரொலி .
|
|
கூப்பிடு
|
முறையீடு ; கூப்பிடு தொலைவு .
|
|
கூப்பிடுதல்
|
அழைத்தல் ; வரவழைத்தல் ; அச்சம்: துயரம் முதலியவற்றால் கத்துதல் ; பேரொலி செய்தல் ; தொழுதற்குக் குவித்தல் .
|
|
கூப்பிடுதூரம்
|
கூப்பிட்ட சத்தம் கேட்குமெல்லை , குரோசம் .
|
|
கூப்பீடு
|
கூப்பிடுதல் ; முறையீடு ; கூப்பிடு தொலைவு .
|
|
கூப்பு
|
குவியச்செய்கை .
|
|
கூப்புதல்
|
கைகுவித்தல் ; குவித்தல் ; சுருக்குதல் .
|
|
கூபகம்
|
இடுப்பிலுள்ள குழிவிடம் ; ஒரு நாடு .
|
|
கூபம்
|
கிணறு .
|
|
கூபரம்
|
முழங்கை .
|
|
கூபரி
|
தேர் .
|
|
கூபாரம்
|
கடல் .
|
|
கூம்பல்
|
குமிழமரம் .
|
|
கூம்பு
|
பாய்மரம் ; தேர்மொட்டு ; பூவரும்பு ; சேறு .
|
|
கூம்புதல்
|
குவிதல் ; ஒடுங்குதல் ; ஊக்கம் குறைதல் .
|
|
கூம்புவிடல்
|
தளையவிழ்தல் .
|