| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
குணுக்கு
|
மாதர் காதணியுள் ஒன்று ; காது பெருக்க இடும் ஒலைச்சுருள் ; மீன்வலையின் ஈயக்குண்டு ; வெள்ளி ; பணியாரவகை .
|
|
குணுக்குத்தடி
|
இரும்புப் பூணிட்ட கனத்த கழி .
|
|
குணுக்குதல்
|
வளைத்தல் ; துணுக்குதல் .
|
|
குணுகுணுத்தல்
|
மூக்காற் பேசுதல் ; முணுமுணுத்தல் .
|
|
குணுகுணெனல்
|
முணுமுணுத்தற் குறிப்பு .
|
|
குணுகுதல்
|
கொஞ்சுதல் .
|
|
குணுங்கர்
|
இழிந்தோர் ; புலையர் ; தோற்கருவியாளர் ; குயிலுவர் .
|
|
குணுங்கு
|
பிசாசு ; கொச்சை நாற்றம் .
|
|
குணைவண்டு
|
வண்டுவகை .
|
|
குத்தகை
|
குறிப்பிட்ட காலத்துக்கு அனுபவ உரிமையளிக்கும் ஒப்பந்தக் கட்டுபாட்டு முறை ; குத்தகைத் தொகை .
|
|
குத்தகைக்காரன்
|
குத்தகை எடுப்பவன் .
|
|
குத்தகைச்சரக்கு
|
ஒப்பந்தஞ் செய்த சரக்கு .
|
|
குத்தகைச்சீட்டு
|
குத்தகைப் பத்திரம் .
|
|
குத்தகைப்பொருள்
|
குத்தகைக்கு ஒப்பந்தப்படி கட்டவேண்டிய பொருள் .
|
|
குத்தகைமாறுதல்
|
குத்தகைக் காலம் முடிவு பெறுகை .
|
|
குத்தகையெடுத்தல்
|
குத்தகைக்கு வாங்குதல் .
|
|
குத்தம்
|
எருது .
|
|
குத்தரசம்
|
பெருங்காயம் .
|
|
குத்தல்
|
உடம்பின் உள்நோவு ; மனம் நோவச் செய்கை ; தெருவிற்கு எதிராக வீடு அமைந்திருப்பது முதலிய குற்றம் ; நீர்க்குத்தலான இடம் ; குற்றலரிசி .
|
|
குத்தலரிசி
|
குற்றித் தீட்டிய அரிசி .
|
|
குத்தன்
|
காப்பவன் ; வணிகர் பட்டம் ; குப்த மரபில் வந்த அரசன் .
|
|
குணம்
|
பொருளின் தன்மை ; ஒழுக்கத் தன்மை ; சாத்துவிக இராசத தாமதமாகிய மூலகுணங்கள் ; காப்பியத்தைச் சிறப்பிக்கும் செறிவு , தெளிவு முதலிய தன்மை ; அனுகூலம் ; சுகம் ; மேன்மை ; புத்தித் தெளிவு ; நிறம் ; வில்லின் நாண் ; குணவிரதம் ; குடம் ; கயிறு .
|
|
குணமணி
|
காண்க : குணவான் .
|
|
குணமாக்குதல்
|
நலமாக்குதல் ; சீர்திருத்தல் .
|
|
குணமாதல்
|
நலமடைதல் .
|
|
குணமுள்ளவன்
|
நற்குணம் உடையவன் .
|
|
குணலி
|
சீந்திற்கொடி .
|
|
குணலை
|
ஆரவாரக் கூத்து ; வீராவேசத்தாற் கொக்கரிக்கை ; நாணத்தால் உடல் வளைகை .
|
|
குணலையிடுதல்
|
கொக்கரித்தல் ; இரைந்து கூத்தாடுதல் .
|
|
குணவதம்
|
குணவிரதம் , ஒருவித சைன நோன்பு ; நற்குணம் .
|
|
குணவதன்
|
நற்குணம் உடையவன் ; குணவிரதத்தை அனுட்டிப்பவன் .
|
|
குணவதி
|
நற்குணமுள்ளவன் .
|
|
குணவந்தன்
|
குணவான் .
|
|
குணவாக்கு
|
சிறப்பாக அமைந்த குணம் ; சொந்தப் பழக்கம் .
|
|
குணவாகுபெயர்
|
பண்புப் பெயரைப் பண்பிக்கு உரைத்தல் .
|
|
குணவான்
|
காண்க : குணமுள்ளவன் .
|
|
குணவியது
|
மேன்மையானது .
|
|
குணவிரதம்
|
மகாவிரதத்துக்கு அடுத்தபடியாகக் கொள்ளும் ஒரு சைன நோன்பு .
|
|
குணன்
|
குணமுள்ளவன் , நற்குணம் உடையவன் .
|
|
குணனம்
|
எண்வகைக் கணிதத்துள் ஒன்றாகிய பெருக்கல் .
|
|
குணனீயம்
|
பெருக்கப்படும் எண் .
|
|
குணாக்கர நியாயம்
|
மரம் , புத்தகம் முதலியவற்றில் புழுவின் அரிப்பு எழுத்தாதல் போலத் தற்செயலாக நேர்வதைக் குறிக்கும் நெறி .
|
|
குணாகுணம்
|
நன்மையுந் தீமையும் ; குணமும் குணமின்மையும் .
|
|
குணாட்டம்
|
ஓருவகை வரிக்கூத்து .
|
|
குணாதிசயம்
|
குணவிசேடம் .
|
|
குணாதீதம்
|
குணங்கடந்தது .
|
|
குணாது
|
கிழக்கிலுள்ளது .
|
|
குணாம்பி
|
கோமாளி .
|
|
குணாம்பு
|
பகடி .
|
|
குணாம்புதல்
|
பகடி பேசுதல் .
|
|
குணாலங்கிருதன்
|
நற்குணத்தையே அணியாக உடையவன் .
|
|
குணாலம்
|
ஒருவகை ம்கிழ்ச்சிக்கூத்து ; வீராவேசத்தாற் கொக்கரித்தல் ; ஒரு பறவை .
|
|
குணாலயன்
|
நற்குணமுள்ளவன் , குணங்களுக்கு இருப்பிடமானவன் .
|
|
குணாலை
|
ஆரவாரத்துடன் நடிக்குங் கூத்து .
|
|
குணாளன்
|
நற்குணமிக்கவன் .
|
|
குணி
|
பண்பி ; முடமானது ; நற்குணம் உடையவன் ; சொத்தைக் கையன் .
|
|
குணித்தல்
|
கணித்தல் ; ஆலோசித்தல் ; வரையறுத்தல் ; பெருக்குதல் .
|
|
குணிதம்
|
பெருக்கிவந்த தொகை , மடங்கு .
|
|
குணிப்பு
|
அளவு ; ஆராய்ச்சி ; மதிப்பு .
|
|
குணில்
|
குறுந்தடி ; பறையடிக்குந் தடி ; கவண் .
|
|
குணு
|
புழு .
|
|
குணுக்கம்
|
வருத்தம் , துன்பம் .
|
|
குணுககன்
|
மூக்காற் பேசுவோன் .
|
கலைக் களஞ்சியம்
