| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
கற்றடம்
|
கல்லடர்ந்த காடு ; மலைவழி .
|
|
கற்றம்
|
பாறை .
|
|
கற்றவன்
|
கற்றறிந்தவன் ; ஞானி .
|
|
கற்றளம்
|
கற்கள் பதித்த தரை .
|
|
கற்றளி
|
கற்கோயில் .
|
|
கற்றளிப்புறம்
|
கோயிலுக்கு விடப்பட்ட இறையிலி நிலம் .
|
|
கற்றறிமூடன்
|
கற்றும் மூடனாயிருப்பவன் .
|
|
கற்றறிமோழை
|
கற்றும் மூடனாயிருப்பவன் .
|
|
கற்றறிவு
|
கற்றதனாலாகிய அறிவு .
|
|
கற்றா
|
கன்றையுடைய பசு .
|
|
கற்றாமரை
|
மலைப்பூடுவகை .
|
|
கற்றார்
|
அறிஞர் , புலவர் , படித்தோர் , கல்வியறிவுடையோர்கள் .
|
|
கற்றாழஞ்சோறு
|
கற்றாழையின் உள்ளீடான பகுதி .
|
|
கற்றாழை
|
ஒரு பூடு ; சிவப்புக் கற்றாழை ; கற்றாழைவகை .
|
|
கற்றானை
|
காவித்துணி .
|
|
கற்றிருத்துதல்
|
காண்க : கற்பொளிதல் .
|
|
கற்றிருப்பணி
|
கற்களால் செய்யும் கோயில் வேலை .
|
|
கற்றுக்குட்டி
|
கற்குஞ் சிறுவன் ; அறிவில் தேர்ச்சி பெறாதவன் .
|
|
கற்றுக்கொடுத்தல்
|
சொல்லிக் கொடுத்தல் , போதித்தல் .
|
|
கற்றுக்கொள்ளுதல்
|
பயிலுதல் .
|
|
கற்றுச்சொல்லி
|
புலவனொருவனிடம் கற்று அவனுக்குத் துணையாயிருப்பவன் .
|
|
கற்றுச்கொலவோன்
|
புலவனொருவனிடம் கற்று அவனுக்குத் துணையாயிருப்பவன் .
|
|
கற்றுளசி
|
மலைத்துளசி .
|
|
கற்றேக்கு
|
ஒருவகைத் தேக்குமரம் ; கும்பிமரம் .
|
|
கற்றை
|
திரள் ; கட்டு ; தொகுதி ; தென்னோலைக் கற்றை .
|
|
கற்றைபிடித்தல்
|
கூரை நிரைச்சல் வேய்தல் ; தென்னோலை பின்னுதல் .
|
|
கற்றைபோடுதல்
|
கூரை வேய்தல் .
|
|
கற்றைவைத்துக்கட்டுதல்
|
புல்கற்றை வைத்துக் கூரை வேய்தல் ; மண்திரள் வைத்துக் கட்டுதல் .
|
|
கற்றொட்டி
|
கருங்கல்லாலான தொட்டி .
|
|
கற்றொழிலோர்
|
சிற்பாசாரிகள் , கல்தச்சர் .
|
|
கற்றோர்நவிற்சியணி
|
குணமிகுதிக்குக் காரணமில்லாததைக் காரணமாக்கிச் சொல்லும் அணி .
|
|
கறக்குதல்
|
நூல் முறுக்கேற்றுதல் ; நிமிண்டுதல் .
|
|
கறகறத்தல்
|
ஒலித்தல் ; தொண்டையறுத்தல் ; கடித்தற்கு நறுமுறுவென்றிருத்தல் .
|
|
கறகறப்பு
|
ஓர் ஒலிக்குறிப்பு ; நறுமுறுவென்றிருக்கை ; தொண்டையறுப்பு ; மனத்தாபம் ; தொந்தரவு செய்கை .
|
|
கறங்கல்
|
ஒலித்தல் ; சுழற்சி ; வளைதடி ; பேய் .
|
|
கறங்குதல்
|
ஒலித்தல் ; சுழலுதல் ; சூழ்தல் .
|
|
கறங்கோலை
|
ஓலைக் காற்றாடி .
|
|
கறடு
|
தாழ்ந்த முத்துவகை ; குள்ளமானது ; பொன் .
|
|
கறண்டிகை
|
முடி உறுப்புள் ஒன்று .
|
|
கறண்டிகைச்செப்பு
|
சுண்ணாம்புக் கரண்டகம் .
|
|
கறத்தல்
|
பால் கறத்தல் ; பால் கொடுத்தல் ; கவருதல் .
|
|
கறந்தமேனியாய்
|
வேறு கலப்பின்றித் தூய்மையாய் .
|
|
கறப்பற்று
|
துருப்பிடிக்கை .
|
|
கறப்பு
|
கறக்கை .
|
|
கறம்
|
கொடுமை , தீவினை ; வன்செய்கை .
|
|
கறமண்
|
காய்ந்து வறண்டது .
|
|
கறல்
|
விறகு .
|
|
கறவாத்தேனு
|
உதைகாற்பசு .
|
|
கறவு
|
கப்பம் ; கறவைப்பசு .
|
|
கற்றச்சன்
|
கல்வேலை செய்யும் சிற்பி .
|
|
கறவை
|
பால் கறக்கும் பசு ; கறக்கை .
|
|
கறவைக்கலம்
|
பால் கறக்கும் ஏனம் .
|
|
கறவையான்
|
பாற்பசு .
|
|
கறள்
|
கறை , துரு .
|
|
கறளுதல்
|
வளர்ச்சியறுதல் ; விளக்குத்திரி மங்கி எரிதல் .
|
|
கறளை
|
குள்ளன் ; வளர்ச்சியின்மை ; வளர்ச்சியற்றது ; பருக்காத காய் ; ஒருவகைக் கட்டி .
|
|
கறா
|
காடைக்குரல் .
|
|
கறார்
|
வரையறை ; உறுதி .
|
|
கற்பூரணி
|
கற்றாழை .
|
|
கற்பூரத்தட்டு
|
கோயிலில் தீபம் காட்டப் பயன் படுத்தும் தட்டு .
|
|
கற்பூரம்
|
கருப்பூரம் ; பொன்னாங்காணி .
|
|
கற்பூரவிலை
|
மிகக் குறைந்த விலை .
|
|
கற்பூரவிளக்கு
|
கருப்பூரதீபம் .
|
|
கற்பை
|
எடைகல் , தராசு , உரைகல் வைப்பதற்கான பை .
|
|
கற்பொடி
|
கல்தூள் ; உடைந்த துண்டு ; சுண்ணாம்புக்கல் முதலியவற்றின் பொடி ; அன்னபேதி .
|
|
கற்பொழுக்கம்
|
கற்பியல் .
|
|
கற்பொளிதல்
|
உறியாற்கல்லைச் செப்பனிடுதல் .
|
|
கற்பொறி
|
பற்றிரும்பு ; கோட்டைமதிலில் வைக்கப்பெறும் கல்வடிவுள்ள இடங்கணி முதலிய பொறிகள் .
|
|
கற்பொறுக்கி
|
புறாவகை .
|
|
கற்போடுதல்
|
செயலைக் கெடுத்தல் .
|
|
கற்போன்
|
மாணாக்கன் , படிப்போன் .
|
கலைக் களஞ்சியம்
