| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
ஓட்டையுடைசல்
|
சிதைந்த பண்டங்கள் .
|
|
ஓட்டைவாயன்
|
உளறுவாயன் ; மறையினை வெளியிடுபவன் .
|
|
ஓட
|
உவமவுருபு .
|
|
ஓட்டைமனம்
|
ஒன்றும் தாங்காத மனம் ; இள நெஞ்சு .
|
|
ஓச்சன்
|
பிடாரிகோயில் பூசாரி ; கணக்காயன் ; ஆசான் .
|
|
ஓச்சன் கத்தி
|
பலி வெட்டும் அறுவாள் .
|
|
ஓச்சுதல்
|
எறிதல் ; பாய்ச்சுதல் ; செலுத்துதல் ; வீசுதல் ; உயர்த்துதல் ; ஓட்டுதல்: தூண்டி விடுதல் .
|
|
ஓச்சை
|
வறையல் , வறுத்த உணவு .
|
|
ஓசம்
|
ஒளி ; மிகுபுகழ் ; நிமித்தம் ; சமர்த்து ; ஆதாரம் ; வலிமை ; ஆண்குறி .
|
|
ஓசரம்
|
நிமித்தம் , பொருட்டு .
|
|
ஓசரி
|
கேடு ; வியப்புக் குறிப்பு ; துன்பக் குறிப்பு ;
|
|
ஓசழக்கு
|
அழகு ; வருத்தமின்மை ; சிரமமின்மை .
|
|
ஓசன்
|
ஆசாரியன் .
|
|
ஓசனித்தல்
|
பறவை சிறகடித்தல் ; போதற்கு முயலுதல் .
|
|
ஓசனை
|
யோசனையளவு ; நான்கு காதம் .
|
|
ஓசி
|
இரவல் ; ஆசிரியன் மனைவி .
|
|
ஓசிவனம்
|
பிழைப்பு .
|
|
ஓசு
|
புகழ் ; வலி ; சும்மா கிடைப்பது .
|
|
ஓசுநன்
|
வலியோன் ; எண்ணெய் வாணிகன் ; பரவசாதியான் ; மீகாமன் .
|
|
ஓசை
|
ஒலி ; எழுத்தோசை ; செய்யுளோசை ; வான் என்னும் பூதம் தோன்றுவதற்குக் காரணமாகிய ஏழு தன்மாத்திரை ; புகழ் ; இரைச்சல் ; மிடற்றொலி ; சொல் ; பேச்சு ; இயம் ; பாம்பு ; வாழை .
|
|
ஓசைசெய்தளை
|
காலணிவகை .
|
|
ஓசையுடைமை
|
இன்னோசையுடைமை , நூலழகு பத்தனுள் ஒனறு .
|
|
ஓசையுண்ணுதல்
|
செய்யுளோசை இசைதல் .
|
|
ஓசையூட்டுதல்
|
செய்யுள் ஓசையை இசையச் செய்தல் ; செய்யுளோசை வாய்பாட்டால் அளந்தறிதல் .
|
|
ஓட்டக்காரன்
|
அஞ்சற்காரன் .
|
|
ஓட்டகம்
|
பாடல் முழுதும் இதழ் குவிந்தும கூடியும் இயலும் எழுத்துகளேயுள்ள சித்திரகவி .
|
|
ஓட்டங்காட்டுதல்
|
ஓடுவதுபோல நடித்தல் ; முன்னோடிக் காட்டுதல் ஏமாற்றுதல் .
|
|
ஓட்டசாட்டம்
|
தடபுடல் .
|
|
ஓட்டடுக்கு வீடு
|
ஓடு வேய்ந்த மனை .
|
|
ஓட்டடை
|
அப்பவகை .
|
|
ஓட்டத்தி
|
ஓட்டுத் துத்திச்செடி .
|
|
ஓட்டப்பம்
|
காண்க : ஓட்டடை .
|
|
ஓட்டம்
|
ஓடல் ; மேலுதடு ; உதடு ; நீரோட்டம் ; ஓடுமோட்டம் ; வருவாய் ; தோல்வி ; உருக்கித் தூய்மை செய்கை ; மனம் செல்லுகை .
|
|
ஓட்டம்பிடித்தல்
|
தப்பி ஓடுதல் .
|
|
ஓட்டன்
|
நடந்து செல்லும் தூதன் ; பாட்டனுக்குப் பாட்டன் .
|
|
ஓட்டாங்கச்சி
|
சிரட்டை , தேங்காய் ஓடு ; மட்கலவோட்டின் துண்டு .
|
|
ஓட்டாங்கிளிஞ்சல்
|
ஒருவகை மீன் ; உடைந்த சிப்பி .
|
|
ஓட்டாண்டி
|
இரந்துண்பவன் ; பிச்சைக்காரன் .
|
|
ஓட்டாம்பாரை
|
காண்க : ஒட்டாம்பாரை .
|
|
ஓட்டி
|
ஓட்டுகிறவன் ; ஓட்டும்பொருள் ; பாட்டிக்குப் பாட்டி ; கொவ்வைக் கனி .
|
|
ஓட்டியம்
|
காண்க : ஓட்டகம் .
|
|
ஓட்டிரம்
|
ஒரு நாடு ; ஒரிசா என வழங்கும் உற்கல நாடு .
|
|
ஓட்டு
|
ஓடுகை ; புறங்காட்டியோடுகை ; கப்பலோட்டம் ; நூலிழையோட்டுகை .
|
|
ஓட்டுக்கொடுத்தல்
|
ஓடிவிடுதல் .
|
|
ஓட்டுத்துத்தி
|
ஒருவகைப் பூண்டு .
|
|
ஓட்டுதல்
|
செலுத்துதல் ; நீங்கச்செய்தல் ; புகுத்துதல் ; செய்துமுடித்தல் ; அழித்தல் ; காலந்தாழ்த்துதல் ; நூலால் இழையிடுதல் ; கட்டடத்தில் பூசிய சாந்தை வழுவழுப்பாகத் தேய்த்தல் ; கலத்தல் .
|
|
ஓட்டுமுத்து
|
சிப்பியில் ஒட்டிய முத்து .
|
|
ஓட்டெடுத்தல்
|
விரைந்தோடுதல் .
|
|
ஓட்டெழுத்து
|
தலையெழுத்து .
|
|
ஓட்டை
|
சில்லி ; சிதைவு ; துளை ; ஓடுப்பொருளை உணர்த்தவரும் மூன்றாம் வேற்றுமையுருபு ; உடனொத்த .
|
|
ஓட்டைக்கை
|
பொருள் தங்காத கை .
|
|
ஓட்டைச்செவி
|
கேள்வி பற்றாத செவி .
|
|
ஓட்டைநெஞ்சு
|
அறைபோன மனம் , வெறுமை மனம் .
|
|
ஓட்டைப்பல்
|
சிதைவுற்ற பல் , மூளிப் பல் .
|
|
ஓங்கிப்பார்த்தல்
|
உன்னிப் பார்த்தல் .
|
|
ஓங்கிப் பிடித்தல்
|
எழும்பிப் பிடித்தல் .
|
|
ஓங்கியடித்தல்
|
உயர்த்தித் தாக்குதல் ; பிறன் சொல்வது ஓங்காமல் மறுத்துக் கூறல் .
|
|
ஓங்கில்
|
ஒரு கடல்மீன்வகை .
|
|
ஓங்குதல்
|
உயர்தல் ; வளர்தல் ; பரவுதல் ; பெருமையடைதல் ; பெருகுதல் ; மேலே பறிதல் ; ஓக்காளித்தல் .
|
|
ஓங்குவித்தல்
|
ஓங்கச்செய்தல் , உயரச்செய்தல் .
|
|
ஓச்சம்
|
உயர்வு , புகழ் .
|
|
ஓச்சல்
|
உயர்வு ; தளர்ச்சி .
|
கலைக் களஞ்சியம்
