| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
எரிப்பு
|
கார்ப்புச் சுவை ; பொறாமை ; நெஞ்செரிப்பு ; எரிக்கை .
|
|
எரிப்புறம்
|
நரகம் .
|
|
எரிப்பூ
|
எரிபோலும் நிறமுள்ள பூ .
|
|
எரிபடுவன்
|
பிளவை நோய்வகை .
|
|
எரிபந்தம்
|
தீவட்டி ; உடலெரிச்சல் .
|
|
எரிபரல்வட்டம்
|
ஏழு நரகத்துள் ஒன்று .
|
|
எரிபிடாரி
|
எரிச்சலுடையவள் ; உக்கிரமாகாளி , கொற்றவை .
|
|
எரிபுழு
|
தொட்டால் எரிச்சலுண்டாக்கும் புழு கம்பளிப்பூச்சி .
|
|
எரிபொத்துதல்
|
நெருப்பு மூட்டுதல் .
|
|
எய்தல்
|
அடைதல் , சேர்தல் ; அம்பைச் செலுத்தல் ; நிகழ்தல் ; சம்பவித்தல் ; பெறுதல் .
|
|
எய்துதல்
|
அணுகுதல் ; அடைதல் , சேர்தல் ; பணிதல் ; நீங்குதல் ; பொருந்துதல் ; நிகழ்தல் ; உண்டாதல் ; போதியதாதல் ; பயன் நுகர்தல் .
|
|
எய்ப்பன்றி
|
முள்ளம்பன்றி .
|
|
எய்ப்பாடி
|
வேடர் ஊர் .
|
|
எய்ப்பினில்வைப்பு
|
கேட்டில் உதவும் பொருள் , இளைத்த காலத்தில் உதவுதற்காகச் சேர்த்து வைக்கும் பொருள் சேமநிதி ; தான் தளர்ந்தும் பிறரைத் தாங்குவது .
|
|
எய்ப்பு
|
இளைப்பு தளர்ச்சி , ஒடுக்கநிலை ; வறுமைக்காலம் .
|
|
எய்ப்போத்து
|
ஆண் முள்ளம்பன்றி .
|
|
எய்ம்மான்
|
காண்க : எய்ப்பன்றி .
|
|
எய்யாமை
|
அறியாமை .
|
|
எயில்
|
மதில் ; ஊர் ; நகரம் .
|
|
எயில்காத்தல்
|
அகத்தோன் உள்ளிருந்து கோட்டையைக் காத்து நிற்பக் கூறும் புறத்துறை .
|
|
எயிற்றம்பு
|
அலகம்பு .
|
|
எயிற்றி
|
எயினச்சாதிப் பெண் , பாலைநிலப் பெண் , வேட்டுவப் பெண் .
|
|
எயிற்றுவலி
|
பல்ல¦று வளர்தலால் உண்டாகும் நோவு .
|
|
எயிறதைப்பு
|
பல்லின் அடிவீக்கம் .
|
|
எயிறலைத்தல்
|
பற்கடிப்பு , பல்லைக் கடித்தல் ; சினத்தால் பல்லைக் கடித்தல் .
|
|
எயிறிலி
|
சூரியன் .
|
|
எயிறு
|
பல் ; பல்லின் விளிம்பு ; யானைக்கோடு ; பன்றிக்கொம்பு ; கணு .
|
|
எயிறுதின்றல்
|
பற்கடித்தல் ; சினத்தால் பல்லைக் கடித்தல் .
|
|
எயிறுதின்னுதல்
|
பற்கடித்தல் ; சினத்தால் பல்லைக் கடித்தல் .
|
|
எயின்
|
வேடச்சாதி , பாலைநில மக்கள் , மறவர் .
|
|
எயின்கடன்
|
பலிக்கடன் .
|
|
எயின்சேரி
|
வேடரது ஊர் .
|
|
எயினன்
|
வேடன் .
|
|
எரங்காடு
|
பாழ்நிலம் ; பருத்தி விளைதற்குரிய செழித்த புன்செய் நிலம் .
|
|
எரி
|
நெருப்பு ; வேள்வித் தீ ; தீக்கடைகோல் ; ஒளி ; அக்கினிதேவன் ; நரகம் ; கார்த்திகை ; புனர்பூசம் ; கந்தகம் ; இடபராசி ; கேட்டை ; வால்மீன்வகை .
|
|
எரி
|
(வி) எரிஎன் ஏவல் ; ஒளிர் ; அழல் ; பொறாமைகொள் ; சினங்கொள் ; வயிறெரி .
|
|
எரிக்கொடி
|
நெருப்பின் கொழுந்து ; முடக்கொற்றான் ; சோதிக்கொடி .
|
|
எரிகதிர்
|
சுடுகதிர் ; கதிரவன் , சூரியன் .
|
|
எரிகரும்பு
|
விறகு .
|
|
எரிகறி
|
சுண்டற்கறி .
|
|
எரிகாசு
|
காசுக்கட்டி .
|
|
எரிகாலி
|
காட்டாமணக்கு .
|
|
எரிகுஞ்சி
|
செம்மயிர் .
|
|
எரிகுட்டம்
|
குட்டநோய்வகை .
|
|
எரிகுடல்
|
எரிவயிறு , மிகு பசி .
|
|
எரிகுடலன்
|
மிகுந்த பசியுடையவன் .
|
|
எரிகும்பவாயு
|
வயிற்றுநோய்வகை .
|
|
எரிகுன்மம்
|
குன்மநோய்வகை .
|
|
எரிகொள்ளி
|
கொள்ளிக்கட்டை , கடைக்கொள்ளி .
|
|
எரிச்சல்
|
எரிவு ; அழற்சி ; உறைப்பு ; சினம் ; பொறாமை ; பெருங்காயம் ; வெறுப்பு .
|
|
எரிசனம்
|
நரகர் , நிரயத்திருப்போர் .
|
|
எரிசாலை
|
மருந்துப் பூண்டுவகை .
|
|
எரிசுடர்
|
எரியும் நெருப்பு ; மிக்க ஒளி ; செவ்வொளி ; தீ ; விளக்கு .
|
|
எரித்தல்
|
தீயில் வேகச்செய்தல் ; அழற்றுதல் ; செரிக்கச் செய்தல் ; விளக்கை எரியச்செய்தல் ; மருந்து முதலியன புடமிடுதல் .
|
|
எரிதல்
|
சுடருண்டாதல் ; ஒளிவிடுதல் ; எரிச்சலுண்டாதல் ; பொறாமை கொள்ளுதல் ; சினத்தல் ; துயரமடைதல் .
|
|
எரிதுரும்பு
|
காண்க : எரிகரும்பு .
|
|
எரிதூவுதல்
|
தீப்பற்றுதல் .
|
|
எரிதைலம்
|
கடைச்சரக்கிட்டுக் காய்ச்சிய எண்ணெய் .
|
|
எரிந்துவிழுதல்
|
சினமாகப் பேசுதல் ; மூர்க்கங் காட்டுதல் .
|
|
எரிநகை
|
வெட்சிமலர் .
|
|
எரிநரகம்
|
காண்க : எரிபரல்வட்டம் .
|
|
எமி
|
தனிமை ; கூடியிருப்போன்(ள்) .
|
|
எமுனை
|
யமுனையாறு .
|
|
எய்
|
முள்ளம்பன்றி ; அம்பு ; ஓர் உவமவுருபு .
|
|
எய்
|
(வி) எய்என் ஏவல் , அம்பு செலுத்து .
|
|
எய்த்தல்
|
இளைத்தல் ; குறைவடைதல் ; மேய் வருந்துதல் ; ஓய்தல் ; வறுமையடைதல் ; காலூன்றி நிற்கும்படி நீர் ஆழமில்லாது இருத்தல் ; அறிதல் .
|
|
எய்த
|
நன்றாக ; நிரம்ப .
|
கலைக் களஞ்சியம்
