| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
ஊகித்தல்
|
உத்தேசித்தல் ; தருக்கித்து ஆராய்தல் ; ஆலோசித்தல் ; ஆராய்ந்தறிதல் .
|
|
ஊகை
|
ஊகம் ; யூகை ; கல்வி .
|
|
ஊங்கண்
|
உவ்விடத்து , முன்பு .
|
|
ஊங்கணோர்
|
முன்னுள்ளோர் .
|
|
ஊங்கு
|
சிறந்தது ; மிகுதி ; முன் ; உவ்விடம் ; விசேடம் .
|
|
ஊங்குதல்
|
ஆடுதல் .
|
|
ஊச்சில்
|
தசைநோய் .
|
|
ஊச்சு
|
அச்சம் .
|
|
உன்மத்தம்
|
மயக்கம் ; வெறி , பைத்தியம் ; காமன் கணைகளுள் ஒன்றன் செயல் ; ஊமத்தை .
|
|
உன்மத்தன்
|
பித்தன் , வெறியன் ; மயக்கமுடையோன் .
|
|
உன்மத்தை
|
காண்க : ஊமத்தை .
|
|
உன்மதம்
|
மதிமயக்கம் ; மிக்க காமம் .
|
|
உன்மனி
|
உடலிலே உள்ள ஒரு யோகத்தானம் .
|
|
உன்மனை
|
உடலிலே உள்ள ஒரு யோகத்தானம் .
|
|
உன்மாதம்
|
மயக்கம் ; வெறி .
|
|
உன்மானம்
|
நிறுக்கை ; பொருள்களை நிறுத்தப் பார்த்து அளவிடல் .
|
|
உன்முகம்
|
முன்னோக்குதல் ; மேல்நோக்கிய முகம் , மேல்நோக்கம் ; அண்ணாந்து பார்க்கை ; ஒன்றிற் கருத்தாயிருக்கை ; அனுகூலமாய் இருத்தல் .
|
|
உன்முகன்
|
கருத்தாயிருப்பவன் .
|
|
உன்முகி
|
கருத்தாயிருப்பவன் .
|
|
உன்மேதை
|
கொழுப்பு , புலால் .
|
|
உன்மை
|
தசை பிடுங்குங் குறடு .
|
|
உன்னதம்
|
உயர்ச்சி ; மேன்மை .
|
|
உன்னநிலை
|
போர்க்குமுன் உன்னமரத்தால் நிமித்தம் அறியும் புறத்துறை .
|
|
உன்னம்
|
நினைவு , கருத்து ; தியானம் ; மனம் ; நிமித்தம் குறிக்கும் ஒரு மரம் ; அன்னம் ; நீர்வாழ் பறவை ; தசை பிடுங்குங் குறடு ; அபிநயக்கைவகை .
|
|
உன்னயம்
|
உயர்த்துகை ; உயர்வு : குதிரை சாத்திர நூல்களுள் ஒன்று .
|
|
உன்னல்
|
நினைத்தல் ; ஆராய்வாக நினைத்தல் ; சிந்தித்தல் ; விரைந்தெழும்புதல் ; மனம் .
|
|
உன்னலர்
|
பகைவர் .
|
|
உன்னாயங்கொடி
|
ஒரு கொடிவகை .
|
|
உன்னி
|
குதிரை ; அழிஞ்சில் ; செடிவகை ; தியானத்திற்குரிய பொருள் .
|
|
உன்னித்தில்
|
உயர்தல் ; தியானித்தல் .
|
|
உன்னிப்பு
|
கவனிப்பு ; ஊகிப்பு ; அறிவுக்கூர்மை ; குறிப்பு ; உயரம் ; முயற்சி ; மதிப்பு .
|
|
உன்னியம்
|
ஒற்றுமை ; உரிமை , சொந்தம் .
|
|
உன்னியர்
|
சுற்றத்தார் , உறவினர் .
|
|
உன்னு
|
விரைந்தெழும்புகை ; இழுக்கை .
|
|
உன்னுதல்
|
நினைத்தல் ; பேச வாயெடுத்தல் ; எழும்புதல் ; முன்னங்கால் விரலையூன்றி நிமிர்தல் .
|
|
உனகன்
|
இழிந்தவன் .
|
|
உனினம்
|
சிறுபூளை .
|
|
ஊ
|
ஆறாம் உயிரெழுத்து ; நெட்டுயிரெழுத்துள் ஒன்று ; வினையெச்ச விகுதியுள் ஒன்று ; ஓரொலிக்குறிப்பு ; 'கைக்கிளை' என்னும் இசையின் எழுத்து ; ஊன் , இறைச்சி ; உணவு .
|
|
ஊக்கப்பாடு
|
ஊக்கங்கொள்கை .
|
|
ஊக்கம்
|
உள்ளக் கிளர்ச்சி , மனவெழுச்சி ; உள்ளத்தின் மிகுதி ; முயற்சி ; வலிமை ; உயர்ச்சி ; மேற்கொண்ட எண்ணம் ; உண்மை .
|
|
ஊக்கல்
|
முயலுகை ; மிகுதி .
|
|
ஊக்கலர்
|
முயற்சியுடையவர் .
|
|
ஊக்கு
|
ஊக்கம் , முயற்சி ; கொக்கி .
|
|
ஊக்கு
|
(வி) முயல் ; எழுப்பு ; ஏறு .
|
|
ஊக்குணா
|
நிலப்பனை .
|
|
ஊக்குதல்
|
ஆட்டுதல் ; நெகிழ்த்துதல் ; தப்புதல் ; ஆர்வமூட்டுதல் ; முயலுதல் ; கற்பித்தல் ; நினைத்தல் ; ஏறுதல் ; நோக்குதல் .
|
|
ஊகடன்
|
முருங்கைமரம் ; முருங்கை ; காட்டு முருங்கை .
|
|
ஊகத்தாதனம்
|
யோகாசனவகை .
|
|
ஊகம்
|
எண்ணி அறிதல் ; ஆராய்ச்சி ; நினைவு ; தியானம் ; படைவகுப்பு ; குரங்கு ; கருங்குரங்கு ; புலி ; ஒரு புல்வகை ; ஊமத்தை ; நீதி .
|
|
ஊகனம்
|
நியாயஞ் சொல்லுகை ; காரணங் காட்டுகை ; ஊகம் ; துணிபு .
|
|
ஊகனி
|
துடைப்பம் .
|
|
ஊகாஞ்சிதம்
|
தற்குறிப்பேற்றவணி , ஒரு பொருளிடத்து இயல்பாக நிகழும் தன்மையை ஒழித்துக் கவிஞன் அதற்கு வேறோர் ஏதுவைக் கற்பித்து உரைத்தல் .
|
|
ஊகாமுள்
|
ஊகம் புல்லின் முள் .
|
|
ஊகாரம்
|
'ஊ' என்னும் எழுத்து .
|
|
ஊகி
|
ஊகிப்பவன் (ள்) ; நுண்ணறிவுடையவன்(ள்) .
|
|
ஊகி
|
(வி) நினை , எண்ணு , உத்தேசி .
|
|
உன்மத்தகி
|
குறிஞ்சாக்கொடி .
|