| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
உகத்தல்
|
மகிழ்தல் ; விரும்புதல் ; உயர்தல் ; உயரப் பறத்தல் .
|
|
உகந்தது
|
விருப்பமானது ; ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டது .
|
|
உகந்தவன்
|
தகுந்தவன் ; பிரியமானவன் , விரும்பப்பட்டவன் .
|
|
உகந்தார்
|
நண்பர் .
|
|
உகந்துடைமை
|
கணவனுடைய சொத்தில் மனைவிக்குரிய பாகவுரிமை .
|
|
உகப்பிரளயம்
|
காண்க : உகமுடிவு .
|
|
உகப்பு
|
உயர்ச்சி ; மகிழ்ச்சி ; விருப்பம் ; விரும்பி வாழிடம் .
|
|
உகம்
|
நாள் ; பூமி ; பாம்பு ; இரண்டு ; தலைப்பாட்டு ; ஊழி ; நுகம் .
|
|
உகமகள்
|
நிலமகள் .
|
|
உகமுடிவு
|
ஊழியிறுதி , யுகத்தினது இறுதி .
|
|
உகரக்குறுக்கம்
|
காண்க : உக்குறள் .
|
|
உகரம்
|
ஐந்தாம் உயிரெழுத்து .
|
|
உகலுதல்
|
தாவுதல் ; உதறுதல் .
|
|
உகவல்லி
|
நாகமல்லிமரம் .
|
|
உகவை
|
விருப்பம் ; அனுகூலம் ; உகவைப்பொன் .
|
|
உகளம்
|
இரண்டு ; விருப்பம் .
|
|
உகளி
|
பிசின் .
|
|
உகளித்தல்
|
குதித்தல் ; மகிழச்சி மிகுதல் .
|
|
உகளுதல்
|
தாவுதல் ; ஓடித்திரிதல் ; துள்ளுதல் ; பிறழுதல் ; நழுவி விழுதல் .
|
|
உகா
|
உகாமரம் ; ஓமைமரம் .
|
|
உகாதி
|
அருகன் ; யுகாதி , தெலுங்கர் கன்னடர் முதலியோரின் ஆண்டுப் பிறப்பு .
|
|
உகாந்தம்
|
காண்க : உகமுடிவு .
|
|
உகாய்
|
காண்க : உகா .
|
|
உகார உப்பு
|
கல்லுப்பு .
|
|
உகாரம்
|
காண்க : உகரம் .
|
|
உகிர்
|
நகம் .
|
|
உகிர்ச்சுற்று
|
நகச்சுற்று , நகத்தைச் சுற்றி உணடாகும் புண் .
|
|
உகிர்நிலைப் பசாசம்
|
மூவகைப் பசாசக்கைகளுள் ஒன்று , சுட்டு விரலிலும் பெரு விரலிலும் உகிர்நுனை கவ்வி நிற்பது .
|
|
உ
|
ஐந்தாம் உயிரெழுத்து ; இரண்டு என்னும் எண்ணின் குறி ; சுட்டெழுத்துள் ஒன்று ; பின் , மேல் முதலிய மறைவிடங்களைக் காட்டும் ஒரு சுட்டு ; சிவபிரான் ; நான்முகன் ; உமையவள் ; ஓர் இடைச்சொல் ; ஒரு சாரியை ; தொழிற்பெயர் விகுதியுள் ஒன்று ; பண்புப் பெயர் விகுதியுள் ஒன்று ; 'செய்து' என்னும் வினையெச்ச விகுதியுள் ஒன்று ; வியப்பு .
|
|
உஃது
|
ஒன்றன் படர்க்கைச் சுட்டுப் பெயர் , உது .
|
|
உக்கம்
|
ஆலவட்டம் ; ஏறு ; பசு ; கோழி ; மருங்கு , இடை ; நெருப்பு ; பொன் ; தலை ; கட்டித்தூக்கி எடுக்கும் கயிறு .
|
|
உக்கரித்தல்
|
எருதுபோல உங்காரம் போடல் ; கக்குதல் .
|
|
உக்கல்
|
பதனழிவு ; உளுத்தது ; பக்கம் .
|
|
உக்கலை
|
இடுப்பின் பக்கம் .
|
|
உக்களம்
|
இராக்காவல் ; தலைக்காவல் ; பாளையஞ் சூழ் கழி .
|
|
உக்களி
|
இனிய பணிகாரவகை .
|
|
உக்கா
|
கஞ்சா முதலியவற்றின் புகை குடிக்குங் கருவி , கஞ்சாக் குடுக்கை ; கள் .
|
|
உக்காக்கம்
|
அரைஞாண் .
|
|
உக்காரம்
|
கக்குதல் ; ஒலி செய்கை .
|
|
உக்காரி
|
அஃகுல்லி என்னுஞ் சிற்றுண்டி , பிட்டு .
|
|
உக்காரை
|
அஃகுல்லி என்னுஞ் சிற்றுண்டி , பிட்டு .
|
|
உக்கி
|
தோப்புக்கரணம் ; தண்டனைவகை ; அம்மனைக் காய் .
|
|
உக்கிடர்
|
சிலந்திப்பூச்சி .
|
|
உக்கிடு
|
நாணத்தைக் காட்டுங் குறிப்புச் சொல் .
|
|
உக்கிரகந்தம்
|
வெள்ளுள்ளி ; பெருங்காயம் ; வசம்பு ; வேம்பு ; கருவேம்பு ; கரும்பு .
|
|
உக்கிரகந்தி
|
வெள்ளுள்ளி ; பெருங்காயம் ; வசம்பு ; வேம்பு ; கருவேம்பு ; கரும்பு .
|
|
உக்கிர நட்சத்திரம்
|
புதன் நின்ற நாளுக்குப் பதினெட்டாம் நாளும் இருபத்து நான்காம் நாளும் ; மகம் பூரம் பரணி நாள்கள் ; அக்கினி நட்சித்திரம் .
|
|
உக்கிரம்
|
சினம் ; கொடுமை ; ஊக்க மிகுதி ; இலாமிச்சை ; முருங்கை மரம் ; கீதவுறுப்பினுள் ஒன்று .
|
|
உக்கிரமம்
|
சுடர் , சுவாலை .
|
|
உக்கிரன்
|
சிவமூர்த்தங்களுள் ஒன்று , வீரபத்திரன் .
|
|
உக்கிராணக்காரன்
|
களஞ்சியம் காப்பவன் ; சரக்கறை மேற்பார்ப்போன் .
|
|
உக்கிராணம்
|
பண்டசாலை ; வீட்டுச் சரக்கறை .
|
|
உக்கிராந்தி
|
இறுதிக்காலத்தில் செய்யும் கோதானம் .
|
|
உக்கிருட்டம்
|
மேன்மை ; மிகுதி .
|
|
உக்கிரை
|
கருவசம்பு ; ஏழாம் சுருதியின் பேதங்களுள் ஒன்று .
|
|
உக்கு
|
இலவங்கம் .
|
|
உக்குதல்
|
மக்கிப்போதல் ; மெலிதல் ; இற்றுப்போதல் ; அஞ்சுதல் .
|
|
உக்குமம்
|
தூண்டுகை ; கட்டுப்பாடு .
|
|
உக்குளான்
|
சருகு தின்னும் முயல் .
|
|
உக்குறள்
|
குற்றியலுகரம் .
|
|
உகக்கனல்
|
வடவைத் தீ , ஊழித் தீ .
|
|
உகட்டுதல்
|
தெவிட்டுதல் ; அருவருப்பாதல் .
|
கலைக் களஞ்சியம்
