¹ சோம்பேறி சகதி நிறை கல்லால் அடிபட்டவன். எல்லாரும் அவன் மீது நிந்தனையாய்ப் பேசுவார்கள்.

² சோம்பேறி எருதுகளின் சாணத்தால் அடிபட்டவன். அவனைத் தொட்டவன் எவனும் தன் கைகளை உதறுவான்.

³ நெறிகெட்ட மகனால் தந்தைக்கு வெட்கமுண்டாகும். அத்தகைய மகளோ அவமதிப்பிற்கு உள்ளாவாள்.

⁴ விவேகமுள்ள பெண் கணவனுடைய செல்வம். ஆனால், வெட்கம் கெட்டவளோ தன் தந்தைக்கு அவமானம் வருவிக்கிறாள்.

⁵ துடுக்குள்ளவள் தந்தையையும் கணவனையும் வெட்கத்திற்கு உள்ளாக்குகிறாள்@ அவள் அக்கிரமிகள் முன்பாகத் தோற்றவள் அல்லள்@ ஆனால், இரு திறத்தாராலும் அவமதிக்கப்படுவாள்.

⁶ சமயத்திற்குப் பொருந்தாத உரையாடல் துக்க வீட்டில் பாடுவது போலாகும். ஆனால், ஞானமோ எப்போதும் தண்டனையையும் போதனையையும் பயன்படுத்துகின்றது.

⁷ மூடனுக்கு அறிவுரை கூறுபவன் உடைந்து போன ஓடுகளை ஒட்டுகிறவன் போலாம்.

⁸ செவிகொடாதவனிடம் பேசுகிறவன் ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் அயர்ந்து கிடப்பவனை எழுப்புகிறவன் போலாம்.

⁹ மூடனுக்கு ஞானத்தைப் போதிக்கிறவன் உறங்குகிறவனோடு பேசுகிறான். பேச்சு முடிவில் அவன் உன்னை நோக்கி: இவன் யார் என்பான்.

¹⁰ இறந்தவனைப் பற்றிக் கண்ணீர் விடு@ ஏனென்றால் அவனுடைய ஒளி அவிந்து போனது. மூடனைப் பற்றி அழு@ ஏனென்றால், அவன் அறிவு அற்றுப் போனது.

¹¹ இறந்தவனைப்பற்றிக் கொஞ்சமாய் வருத்தப்படு@ ஏனென்றால், அவன் இளைப்பாற்றி அடைந்தான்.

¹² ஆனால், நெறிகெட்ட மூடனுடைய வாழ்க்கையோ மரணத்தை விட மிகக் கெடுதியாய் இருக்கின்றது.

¹³ இறந்தவனுடைய துக்கம் ஏழு நாள் வரைக்குமே@ மூடனுடையவும் அக்கிரமியினுடையவும் துக்கமோ அவர்கள் வாழ்நாட்களெல்லாம்.

¹⁴ மூடனோடு அதிகமாய்ப் பேசாதே. அறிவற்றவனோடு சேராதே.

¹⁵ உனக்கு இடையூறு உண்டாகாதபடி அவனிடமிருந்து உன்னைக் காப்பாற்றிக் கொள்@ அவன் பாவத்தால் நீ அழுக்கடையமாட்டாய்.

¹⁶ அவனை விட்டு அகன்று போனால், நீ கலக்கமற்றவனாய் இருப்பாய்@ அவன் மூடத்தனத்தால் நீ துன்பம் அடையமாட்டாய்.

¹⁷ ஈயத்தை விட அதிகக் கனமானது என்ன? மூடன் என்பதை விட அவனுக்கு வேறு பெயர் என்ன?

¹⁸ விவேகமற்ற மனிதனையும் மூடனையும் அக்கிரமியையும் சகிப்பதை விட, மணலையும் உப்பையும் இரும்புத் துண்டையும் அதிக எளிதாய்ச் சுமக்கலாம்.

¹⁹ ஒரு கட்டிடத்தின் அடித்தளத்தில் ஒன்றாய்க் கட்டிப் போடப்பட்ட மரக்கட்டு அவிழ்ந்து போவதில்லை. அவ்வண்ணமே, நல்ல யோசனையின் எண்ணத்தில் உறுதிப்பட்ட இதயமும் தளர்ந்து போகாது.

²⁰ அறிவாளியின் மனவுறுதி எக்காலத்திலும் அச்சத்தினால் அசைக்கப்படாது.

²¹ ஆனால், உயரமான இடத்தில் கட்டப்பட்ட பலகையும், வேகாத செங்கல்லாலான சுவரும் கொடுங் காற்றின் முன் எப்படி நில்லாதோ,

²² அப்படியே மூடனுடைய கோழை மனம் கொடிய அச்சத்தால் அசைக்கப்படும்.

²³ மூடனுடைய கோழை மனம் எப்பொழுதும் காரணமில்லாமல் அஞ்சிக்கொண்டிருக்கும்@ அதற்கு மாறாகக் கட்டளைகளைக் கடைப்பிடிக்கிறவன் நியாயத்தோடு அஞ்சி நடப்பான்.

²⁴ கண்ணைக் குத்திக் கொள்கிறவன் கண்ணீர் வரச் செய்கிறான். அது போலவே, இதயத்தைக் குத்துகிறவனும் துன்பத்தை உண்டாக்குகிறான்.

²⁵ பறவைகளின் மேல் கல்லெறிகிறவன் அவைகளை ஓட்டி விடுகிறான். அது போலவே, நண்பனை நிந்திக்கிறவனும் நட்பை ஒழித்து விடுகிறான்.

²⁶ நண்பனுக்கெதிராக நீ கத்தி உருவியிருந்த போதிலும், அவநம்பிக்கைப்படாதே@ ஏனென்றால், நட்பு திரும்பவும் உண்டாகலாம்.

²⁷ துன்பமும் வருத்தமும் தரும் வார்த்தைகளை நண்பனுக்குச் சொல்லியிருந்தாலும், அஞ்சாதே@ ஏனென்றால், மீண்டும் சமாதானம் ஏற்படலாம். ஆனால், மானக்குறைவான பேச்சுகள், அவதூறு, அகந்தை பாராட்டுதல், இரகசியங்களை வெளிப்படுத்தல், கபடான தந்திரங்கள்- இவைகளை- நேரவிட்டிருந்தால், நண்பன் உன்னை வெறுத்து விலகுவான்.

²⁸ உன் நண்பனுக்கு உண்டாகும் செல்வாக்கில் அவனோடு மகிழ்ச்சி அடையும்படியாய், அவன் வறுமையிலும் அவனிடம் பிரமாணிக்கமாய் இரு.

²⁹ அவனுடைய துன்ப காலத்திலும் அவனிடம் பிரமாணிக்கமாய் நிலைத்திரு@ அவன் மகிழ்ச்சிக்கும் பங்காளியாவாய்.

³⁰ காளவாய் நெருப்புக்கு முந்தி ஆவியும், நெருப்பு காணப்படுமுன் புகையும் எழும்புவது போல், இரத்தப் பழிக்கு முன் சாபங்களும் நிந்தைகளும் அச்சுறுத்தல்களும் உண்டாகும்.

³¹ நண்பனுக்கு மரியாதை செய்ய நான் கூச்சப்பட மாட்டேன்@ அவனுக்கு முன்பாக நான் ஒளிந்து கொள்ள மாட்டேன். அவன் பொருட்டு எனக்கு நட்டமுண்டானாலும் அதை நான் பொறுத்துக் கொள்வேன் என்று,

³² சொல்லக் கேட்கிற எவனும் அவன் காரியத்தில் எச்சரிக்கையாய் நடந்து கொள்வான்.

³³ என் வாயால் எனக்கு நட்டம் வராதபடிக்கும், என் உதடுகள் உரைக்கும் வார்த்தைகளில் நான் சிக்கிக் கொள்ளாத படிக்கும், என் வாய்க்குக் காவலும், என் உதடுகளுக்கு உடைபடா முத்திரையும் போடுகிறவன் யார்?