¹ அக்கிரமிகளான பிள்ளைகள் அதிகரிப்பதனால் மகிழ்ச்சி கொள்ளாதே. அவர்களிடம் தெய்வ பயம் இல்லாமல் போனால், அவர்களைப் பற்றி அகமகிழ்ச்சி கொள்ளாதே.

² அவர்கள் வாழ்நாள் நீடித்திருக்கும் என்று நம்பாதே. அவர்கள் வேலைகளுக்கு எதிர்பார்த்திராதே.

³ தீநெறியாளரான ஆயிரம் பிள்ளைகளை விடத் தெய்வ பயமுள்ள ஒரு மகன் மேலானவன்.

⁴ தீநெறியாளரான மக்களைப் பெறுவதை விட மக்களில்லாமல் சாவது நல்லது.

⁵ ஓர் அறிவாளியால் ஒரு நாடே செழிக்கும். அக்கிரமிகள் நாடோ காடாகி விடும்.

⁶ இவை போன்ற பல காரியங்களை என் கண்ணால் பார்த்தேன். இவைகளினும் பெரியவைகளைக் காதால் கேட்டேன்.

⁷ பாவிகள் சபையில் நெருப்பு கொழுந்து விட்டு எரியும். விசுவாசமற்ற மனிதரிடம் கோபம் பொங்கும்.

⁸ முற்காலத்தில் அரக்கர் தங்கள் சொந்த பலத்தை நம்பினபடியால் அழிக்கப்பட்டார்கள். ஏனென்றால், அவர்கள் தங்கள் பாவங்களுக்காக மன்றாடவில்லை.

⁹ லோத் பயணம் செய்த இடங்களை ஆண்டவர் காப்பாற்றவில்லை. அவர்கள் வார்த்தையின் அகந்தைக்காக அவர்களை அவர் வெறுத்தார்.

¹⁰ அவர்கள்மீது அவர் இரக்கம் வைக்கவில்லை. தங்கள் அக்கிரமங்களைப்பற்றிப் பெருமை பாராட்டின மக்கள் அனைவரையும் அவர் அழித்தார்.

¹¹ அவ்வாறே கல் நெஞ்சம் படைத்தவர்களாய் ஒருமித்திருந்த ஆறு லட்சம் பேர்களையும் அழித்தொழித்தார். இப்படியிருக்க, ஒருவன் மட்டும் கீழ்ப்படியாதிருந்தும் தண்டனைக்குத் தப்பிக் கொண்டால் ஆச்சரியத்திற்கு இடமாகும்.

¹² இரக்கமும் கோபமும் அவரிடம் இருக்கின்றன. அவர் பொறுப்பதில் வல்லவரானால், கோபத்தைக் காட்டுவதிலும் அவ்வாறே.

¹³ அவர் இரக்கத்திற்கு ஏற்பவே அவர் கண்டிப்பும். மனிதனை அவன் செயல்களுக்குத் தக்கவண்ணம் தீர்மானிக்கின்றது.

¹⁴ பாவி தன் தீநெறியில் தப்பிக்கொள்ள மாட்டான். இரக்கம் காண்பிக்கிறவனுடைய பொறுமை வெகுமதி அடையத் தாமதியாது.

¹⁵ இரக்கத்தின் செயல்கள் அனைத்தும் ஒவ்வொருவனையும் அவனவனுடைய செயல்களின் பேறு பலனுக்குத் தக்கவண்ணமும், அவன் தன் வாழ்க்கைப் பயணத்தில் காண்பிக்கும் அறிவுடைமைக்குத் தக்கவண்ணமும் அவனை வரிசை முறையில் நிறுத்தும்.

¹⁶ நான் தெய்வத்தின் கண்ணில் அகப்படமாட்டேன்@ மேலுலகத்தில் என்னை நினைக்கிறவன் யார் என்றும்,

¹⁷ இவ்வளவு மக்கட்திரளில் ஒருவரும் என்னை அறியப்போவதில்லை@ ஏனென்றால், எண்ணிறந்த படைப்புகளில் என் ஆன்மா என்ன என்றும் சொல்லாதே.

¹⁸ இதோ பார்: வானமும் வான மண்டலங்களும், பாதாளமும் மண்ணுலகம் முழுவதும், அவைகளிலுள்ள யாவும் அவர் முன்னிலையில் நடுங்குகின்றன.

¹⁹ மலைகளும் குன்றுகளும் பூமியின் அடித்தளங்களும் கடவுள் தங்களைக் கண்ணோக்கும் போது அச்சத்தினால் அதிர்கின்றன.

²⁰ இவைகளிலெல்லாம் இதயம் அறிவற்றதாய் இருக்கின்றது. ஆனால், எல்லா இதயங்களும் அவரால் கண்டு பிடிக்கப்படுகின்றன.

²¹ அவருடைய வழிகளையும், மனிதனுடைய கண் பாராத பெரும் காற்றையும் கண்டுபிடிக்கிறவன் யார்?

²² ஏனென்றால், அவருடைய செயல்களில் பல மறைபொருளாய் இருக்கின்றன. அவருடைய நீதியின் செயல்களை எவன் எடுத்துரைப்பான்? அவைகளைத் தாங்கக்கூடியவன் யார்? நன்னெறி சிலரை விட்டு வெகுதூரத்தில் இருக்கின்றது. அனைவருடைய தீர்ப்பும் முடிவில் நடக்கும்.

²³ தன்மனத்தில் அற்பத்தனமுள்ளவன் வீணானவைகளை நினைக்கிறான். விவேகமற்றவனும் ஒழுங்கற்றவனுமான மனிதன் மூடத்தனமானவைகளை நினைக்கிறான்.

²⁴ மகனே, நான் சொல்வதைக் கேள். அறிவின் நெறியைக் கற்றுக்கொள்.

²⁵ உன் மனத்தில் என் வார்த்தைகள் மீது கவனம் வை. ஒழுங்கோடே நன்னெறியைப் போதிப்பேன்@ ஞானத்தை ஆராய்ந்து உரைப்பேன். உன் மனத்தில் என் வார்த்தைகள் மீது கவனம் வை. கடவுள் தொடக்கம் முதல் தம்முடைய செயல்களில் விளங்கச் செய்த அதிசயங்களை அறிவுத் தெளிவோடு சொல்கிறேன்@ அவர்தம் இயல்பை உண்மையோடு உரைக்கிறேன்.

²⁶ கடவுள் தம்முடைய திட்டத்தின்படி தொடக்கத்தில் படைப்புகளைப் படைத்தவுடனே, அவைகளின் வகைகளைப் பிரித்து வேறுபடுத்தி, ஒவ்வொரு இனத்திலும் தலைமையானவைகளை ஏற்படுத்தினார்@

²⁷ அவைகளை என்றும் அணி செய்தார். அவைகள் பசியினால் வருந்தினதுமில்லை@ துன்புற்றதுமில்லை@ வேலைகளை நிறுத்தினதுமில்லை.

²⁸ ஒருபோதும் ஒரு படைப்பு மற்றொன்றைத் தொல்லைப் படுத்தினதுமில்லை.

²⁹ ஆண்டவருடைய வார்த்தையின் மீது அவிசுவாசியாய் இராதே.

³⁰ அதன் பிறகு கடவுள் நிலத்தை நோக்கினார்@ தம்முடைய வரங்களால் அதை நிரப்பினார்.

³¹ எல்லாவித உயிரினங்களும் நிலத்தின் மேல் உண்டாயின. அவை நிலத்துக்கே திரும்பவும் போகும்.