மயில் இறங்குவது போல மகளிர் நீரில் பாயும் ‘பண்ணை’ விளையாட்டு இந்தப் பகுதியில் தெளிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆற்றில் புதுவெள்ளம் வரும்போது மகளிரும் மைந்தரும் கலந்து திளைத்து நீராடுவர். இப்படித் திளைக்கும் மகளிர் பெரும்பாலும் பொதுமகளிரே. இங்கு வரும் இத்தகைய நீராட்டுப் பாடல்களில் தலைவன், தோழி, பரத்தை ஆகியோரின் உரையாடல்கள் உள்ளன.

சூதார் குறுந்தொடிச் சூரமை நுடக்கத்து நின்வெங் காதலி தழீஇ நெருநை ஆடினை என்ப புனலே அலரே மறைத்தல் ஒல்லுமோ மகிழ்ந புதைத்தல் ஒல்லுமோ ஞாயிற்றது ஒளியே.

71

மகிழ்ந! நீ விரும்பிய காதலியோடு நேற்று புனலில் விளையாடினாய் என்கின்றனர். இதனை மறைக்கமுடியுமா? சூரிய ஒளியை யாருக்கும் தெரியாமல் புதைத்துவைக்க முடியுமா? அவள் சூது நிறைந்தவளாம், சிறிய வளையல்கள் அணிந்தவளாம். சூரத்தனத்தால் உடலை நொடிப்பவளாம்.

வயல்மலர் ஆம்பல் கயில்அமை நுடங்குதலைத் திதலை அல்குல் துயல்வரும் கூந்தல் குவளை உண்கன் ஏஎர் மெல்லியல் மலரார் மலிர்நிறை வந்தெனப் புனலாடு புணர்துனை ஆயினள் எமக்கே.

72

தன் களவுக்காலக் காதலி தன்னோடு நீராடினான் – என்கிறான் தலைவன். அப்போது தன் காதலியின் அழகைப் புகழ்கிறான். வயலில் மலர்ந்த ஆம்பலைக் கையில் [கயில்] பின்னி அமைத்துத் தழையாடையாக்கி இடையில் [அல்குல்] உடுத்திக்கொண்டு இடையை நொசிப்பாளாம். அவளது கூந்தல் அசைந்தாடுமாம். கண் குவளைப்பூப் போல மலர்ந்திருக்குமாம். பெருமித அழகு [ஏஎர்] கொண்டவளாம். மலர்களை அடித்துக்கொண்டு வெள்ளம் [மலிர்நிறை] வந்தபோது உடன் வந்து புனலில் அவனுடன் விளையாடினாளாம்.

வண்ண ஒந்தழை நுடங்க வாலிழை ஒண்ணுதல் அரிவை பண்ணை பாய்ந்தெனக் கள்நறுங் குவளை நாறித் தண்ணென் றிசினே பெருந்துறைப் புனவே.

73

அந்த முகவெட்டுக்காரி [ஒண்ணுதல்] வண்ணவண்ண ஒளி வீசும் தழையாடை உடுத்திக்கொண்டு பண்ணை (நீரில் தலைகீழாகப் பாய்தல்) பாய்ந்தாள். அதனால் அவள் உடுத்தியிருந்த தழையாடை மணமும், அலை மோதியதால் பூத்திருந்த குவளை மலர்களின் மணமும் தண்ணெனக் குளிர்ந்து கிடந்த பெருந்துறைப் புனலில் கமழ்ந்தது. – தலைவன் வியப்பு.

விசும்பிழி தோகைச் சீர்போன் றிசினே பசும்பொன் அவிரிழை பைய நிழற்றக் கரைசேர் மருதம் ஏறிப் பண்ணை பாய்வோள் தண்ணறுங் கதுப்பே.

74

கரையிலிருந்த மருதமரத்தில் ஏறி அவள் நீரில் பாய்ந்தாள். அது வானத்திலிருந்து மயில் இறங்குவது போல இருந்தது. அவள் அணிந்திருந்த அணிகலன்கள் மயில் தோகையையும், கோகைக்கண்களையும் போல விளங்கின. – தலைவன் வியப்பு.

பலர் இவண் ஒவ்வாய் மகிழ்ந அதனால் அலர்தொடங் கின்றால் ஊரே மலர தொன்னிலை மருதத்துப் பெருந்துறை நின்னோடு ஆடினள் தண்புனல் அதுவே.

75

மகிழ்ந! பழைய மருதமரம் இருக்கும் பெருந்துறையில் ஒருத்தி உன்னோடு நேர்ந்து நீரில் விளையாடினாள் என்பது இங்கே பலரது ஒவ்வாத வாய்களில் அலராகப் பூத்துப் பேசப்படுகிறது. நீ ஏன் மறைக்கிறாய்? – தோழி சொல்கிறாள்.

பஞ்சாய்க் கூந்தல் பசுமலர்ச் சுணங்கின் தண்புணல் ஆடித்தல் நல்ம்மேம் பட்டனள் ஒள்தொடி மடவரால் நின்னோடு அந்தர மகளிர்க்குத் தெய்வமும் போன்றே.

76

வானுலகில் வாழும் பெண்களுக்குத் தெய்வம் போன்று நீ இவ்வுலகில் வாழும் பெண்களுக்கு விளங்குகிறாய். ஒளிவளையல் குலுங்கும் கைகளை உடைய மகளிர் உன்னோடு சேர்ந்து நீரில் விளையாடி அவர்களது மேனியில் அழகுநலம் மேலோங்கித் திகழ்கின்றனர். அவர்களது கூந்தல் கோரைப்புல் போல் வளர்ந்து கிடக்கிறது. இளம் பூக்கள் போல் மேனியில் சுணங்கு பூத்துக் கிடக்கிறது. (உன் மனைவி பாவம்) – தோழி கவலையுடன் சொல்கிறாள்.

அம்ம வாழியோ மகிழ்நநின் மொழிவல் பேரூர் அலர்எழ நீரலைக் கலங்கி நின்னொடு தண்புணல் ஆடுதும் எம்மோடு சென்மோ செல்லல்நின் மனையே.

77

மகிழ்ந! அம்ம! வாழி! உனக்கு ஒன்று சொல்கிறேன். பேரூரெல்லாம் அலர் தூற்றட்டும். நீரில் அலை ததும்பட்டும். உன்னோடு தண்ணென்று புனலில் விளையாடித் திளைப்பேன் – பரத்தை கூறுகிறாள்.

கதிரிலை நெடுவேல் கடுமான் கிள்ளி மதில்கொல் யானையின் கதழ்புநெறி வந்த சிறையழி புதுப்புனல் ஆடுகம் எம்மொடு கொண்மோஎம் தோள்புரை புனையே.

78

சோழ வேந்தன் கிள்ளியின் யானை போல் வெள்ளம் என் பெண்மை நிறையை அழித்துக்கொண்டு விரைந்து பாய்கிறது. சிறை அணையை அழித்துக்கொண்டு பாயும் அதில் விளையாடித் திளைக்கலாம். எம்மோடு வருக. என் தோள்களைத் தழுவி மிதக்கும் புணையாக்கிக் கொள்க – பரத்தை அழைக்கிறாள்.

புதுப்புனல் ஆடி அமர்த்த கண்ணள் யார்மகள் இவளெனப் பற்றிய மகிழ்ந யார்மகள் ஆயினும் அறியா நீயார் மகனைஎம் பற்றியோயே.

79

விரும்பும் பார்வையோடு தனியே நீராடுபவள் யார் மகள் என்று வினவிக்கொண்டே அவன் பரத்தையைப் பற்றினான். நான் யார் மகள் என்பது உனக்குத் தெரியுமே. நீ யார் மகன்? என்னைப் பிடித்து இழுக்கிறாய்? என்று சொல்லிக்கொண்டே அந்தப் பரத்தை அவனுடன் சென்றாள். – இப்படித் தோழி சொல்கிறாள்.

புலக்குவேம் அல்லேம் பொய்யாது உரைமோ நலத்தகு மகளிர்க்குத் தோள்துணை யாகித் தலைப்பெயல் செம்புனல் ஆடித் தவநனி சிவந்தன மகிழ்நநின் கண்ணே.

80

கோவித்துக்கொள்ள மாட்டேன். உண்மையைச் சொல்லிவிடு. அழகிகளுக்கு உன் தோள் துணைநிற்க, புதுமழை பொழிந்து வந்த செம்புனலில் நீராடியதால் தானே உன் கண்கள் சிவந்துள்ளன – தலைவி ஊடுகிறாள்.